Temple of Athena Pronaia, Starożytna grecka świątynia w Delfach, Grecja.

Świątynia Ateny Pronai stoi w sanktuarium Marmaria, około 1500 m na wschód i poniżej świątyni Apollina, przy drodze pielgrzymów do Delf. Powstały kolejno trzy świątynie: świątynia A z szarego porowatego kamienia w VII w. p.n.e., świątynia B z tego samego materiału około 510 r. p.n.e. i świątynia C z wapienia około 360 r. p.n.e. Obok wznosi się Tholos, budowla na planie koła o średnicy 13,50 m z dwudziestoma kolumnami doryckimi.

Powstały tu kolejno trzy świątynie. Świątynia A z szarego porowatego kamienia wzniesiona w VII w. p.n.e. została zniszczona w pierwszej połowie VI w., prawdopodobnie przez trzęsienie ziemi. Świątynię B zbudowano około 510 r. p.n.e., zapewne w ramach programu Alkmeonidów; piętnaście jej kolumn stało jeszcze w 1905 r., aż obalił je obryw skalny. Świątynia C z wapienia powstała około 360 r. p.n.e.

Nazwa Pronaia znaczy „ta przednia”, ponieważ to sanktuarium jako pierwsze napotykał pielgrzym idący ze wschodu przed świątynią Apollina. Pauzaniasz podaje, że Massalioci, kolonia Fokai, ofiarowali w przedsionku brązowy posąg Ateny większy od tego wewnątrz, a Krezus z Lidii podarował złotą tarczę, którą Delfijczycy uważali za skradzioną przez Filomelosa.

Miejsce jest dostępne przez główny kompleks Delf i można do niego dojść pieszo z tego miejsca. Odwiedzający powinni nosić wygodne buty, ponieważ teren jest pagórkowaty, a niektóre obszary wymagają chodzenia po nierównym terenie.

Tholos w Delfach w tym sanktuarium miała posadzkę z ciemnego wapienia eleuzyjskiego z centralnym kręgiem białego marmuru, a jej mury spoczywały na warstwie czarnego lub niebieskiego kamienia. Do głównej konstrukcji użyto marmuru pentelickiego, uzyskując zamierzony efekt polichromii.