Rogoi, Fort bizantyjski w Nea Kerasounta, Grecja.

Rogoi to bizantyjski zamek na 29-metrowym wzgórzu na północnym brzegu rzeki Louros, na zachód od Nea Kerasounta. Jego mury podążają za fundamentami akropolu starożytnego Bouchetion, a rzeka opływa podstawę wzgórza od wschodu, południa i zachodu. Średniowieczny obwód obronny wykorzystuje pierwsze dwie fazy starożytnych fortyfikacji.

Wzgórze było akropolem Bouchetion, kolonii elejskiej założonej w VII w. p.n.e., złupionej w 167 r. p.n.e. podczas trzeciej wojny macedońskiej i opuszczonej po założeniu Nikopolis w 28 r. p.n.e. Rogoi pojawiają się w Notitiae Episcopatuum jako biskupstwo za Leona VI (886–912), prawdopodobnie zasiedlone ponownie w IX w. W 1338/9 zbuntowany Alexios Kabasilas zajął zamek, który Andronik III i Jan Kantakuzen blokowali aż do kapitulacji. Przeszedł w ręce Shpatów, a w 1416 Carlo I Tocco, i został opuszczony po podboju osmańskim w 1449 r.

Nazwa Rogoi prawdopodobnie nie pochodzi od słowiańskiego, lecz od sycylijsko-greckiego słowa oznaczającego spichlerze, co sugeruje osiedlenie się sycylijskich osadników. Stolica była biskupstwem sufragańskim Naupaktos za Leona VI, a w 2019 r. tytuł biskupa Rogoi został przywrócony dla Filotheosa Theodoropoulosa, biskupa pomocniczego Aten.

Zamek stoi na 29-metrowym wzgórzu na zachód od Nea Kerasounta, na północnym brzegu Louros, który opływa jego podstawę od wschodu, południa i zachodu. Średniowieczne mury podążają za fundamentami starożytnego akropolu, więc u podstawy bizantyjskiego obwodu widać starsze warstwy kamienne.

Średniowieczne mury stoją na fundamentach antycznego akropolu Bouchetion, którego fortyfikacje rozrosły się z obwodu 450 m obejmującego 9 000 m2 do zewnętrznego obiegu 1 000 m wokół około 37 000 m2. Bizantyjski zamek podąża za biegiem tych starszych murów i wykorzystuje ich fundamenty.