Church of the Parigoritissa, Kościół bizantyjski w Arta, Grecja.
Kościół Parigoritissa to bizantyjski budynek o planie ośmiokątnym i kopułą centralną podpieraną przez osiem filarów. Cztery mniejsze kopuły znajdują się w każdym rogu, tworząc charakterystyczną sylwetkę widzianą z zewnątrz.
Rozpoczęty około 1250 roku za despoty Michała II Komnena Dukasa, kościół uległ uszkodzeniu i został odbudowany w 1290 roku przez jego syna Nikefora I i drugą żonę tegoż, Annę Kantakuzenę. Zubożały, stał się filią klasztoru Kato Panagia, a w 1578 roku poświadczony jest jako żeński klasztor.
Nazwa Parigoritissa oznacza „Panagia Pocieszenia”. Mozaika w kopule przedstawia Pantokratora z aureolą o średnicy 3,23 m i głową szeroką na 2,22 m, dobranymi tak, by z posadzki proporcje wydawały się naturalne. Freski zachowały się w trzech warstwach: mnicha Ananiasza w prezbiterium, kreteńskie z XVII wieku i XVIII-wieczne malowidła w narteksie.
Cerkiew stoi na zachodnim zboczu wzgórza Peranthis; jej dolną strefę do 1865 r. zasłaniał portyk, o czym przypomina dwanaście zachowanych pilastrów. Część budynku mieściła niegdyś kolekcję archeologiczną Arty, ale to czynna świątynia, nie muzeum. Od głównego wejścia konstrukcja kopuły pozwala dostrzec mozaikę Pantokratora.
Kopuła opiera się na śmiałym dwupoziomowym układzie podwójnych kolumn i poziomych wsporników, dzięki czemu mozaikę Pantokratora widać już od głównego wejścia. Według tradycji, gdy Faik Pasza zajął Artę i próbował zabrać kolumny do swojego meczetu, wsporniki pękły i zabiły jego ludzi; nigdy więcej nie spróbował.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 93 700 współtwórców z całego świata.
