Lion of Amphipolis, Starożytny marmurowy monument w pobliżu Amfipolis, Grecja

Lew z Anfipolis to siedzący marmurowy lew z V lub pierwszej połowy IV wieku p.n.e., złożony ponownie w 1937 r. i ustawiony około 1 km od południowej bramy starożytnego Anfipolis. Jego korpus ma ponad 4 m wysokości, głowa 2 m szerokości, a wraz z podstawą całość przekracza 8 m.

Lew z Amfipolis to rzeźba grobowa z IV wieku p.n.e., przypisywana przez Oscara Broneera i Dimitrisa Lazaridisa Laomedonowi z Mityleny, generałowi Aleksandra Wielkiego. Pierwsze fragmenty znaleźli greccy żołnierze w latach 1912–13 oraz brytyjscy w 1916; kolejne części odkryto w latach 30. podczas prac odwadniających w pobliżu jeziora Kerkini. W 1937 roku, dzięki funduszom ambasadora USA Lincolna MacVeagha i rządu greckiego, został odrestaurowany.

Lew pełnił funkcję oznaczenia grobu, a źródła greckie podają, że lwy były symbolami na nagrobkach; poeta Antypater z Sydonu napisał w II wieku n.e. epigram dla pewnego Teleutiasa, porównując go do lwa. Miejscowa wiara krążąca w internecie głosi, że lew nie ma języka, aby nie zdradzić, którego grobu strzeże.

Miejsce położone jest na otwartym, płaskim terenie bez zadaszeń, dlatego warto zabrać ochronę przed słońcem w pogodny dzień. Odwiedzający powinni nosić wygodne buty, ponieważ okolicę zwiedzane się pieszo.

Krążąca w internecie opowieść głosi, że lew nie ma języka, by nie zdradzić, czyj grób strzeże; inna wersja mówi, że rzeźbiarz wrzucił go do morza, gdy zauważył brak języka. W rzeczywistości głowa ma 2 m szerokości, ciało ponad 4 m wysokości, a z podstawą pomnik przekracza 8 m.