Apidima Cave, Jaskinia archeologiczna na półwyspie Mani, Grecja

Apidima to jaskinia na zachodnim wybrzeżu półwyspu Mani, składająca się z kilku komór powstałych przez erozję wapienia. Znajduje się zaledwie kilka metrów nad poziomem morza między dwiema zatokami w stromej ścianie skalnej.

Badania naukowe w Apidimie rozpoczęły się w 1978 roku pod kierunkiem Theodore'a Pitsiosa, prowadzone przez Narodowe Muzeum Archeologiczne Grecji z uniwersytetami w Atenach i Salonikach. W tym roku z brekcji 4 m nad poziomem morza w jaskini A wydobyto dwie czaszki, nazwane Apidima 1 i Apidima 2. Datowanie uranowo-torowe opublikowane w 2019 roku określiło Apidimę 2 na ponad 170 000 lat, o morfologii neandertalskiej, a Apidimę 1 na ponad 210 000 lat.

Nazwa Apidima pochodzi od greckiego Spilaio Apidima, a jaskinie otwierają się w wapiennym klifie na zachodnim wybrzeżu Peloponezu. Kompleks tworzą jaskinie A, B, C i D, a w każdej z nich znaleziono narzędzia kamienne. Dwie czaszki homininów, Apidima 1 i Apidima 2, odkryto w jaskini A w 1978 roku i są przechowywane w Narodowym Muzeum Archeologicznym w Atenach.

Jaskinie otwierają się w ścianie dużego klifu morskiego na zachodnim wybrzeżu półwyspu Mani i są dostępne wyłącznie łodzią; nie ma tam nadbrzeżnej ścieżki. Wejście leży na poziomie wody, więc zejście na ląd zależy od spokojnego morza i decyzji przewoźnika. Skamieniałości homininów pochodzą z jaskini A, około 4 m nad poziomem morza.

Dwie czaszki homininów, Apidima 1 i Apidima 2, znaleziono w 1978 roku w jaskini A, osadzone w brekcji około 4 m nad poziomem morza. Datowanie uranowo-torowe opublikowane w 2019 roku przypisało Apidimie 2 morfologię neandertalską i wiek ponad 170 000 lat, a Apidimę 1, łączącą cechy nowoczesne i pierwotne, datowano na ponad 210 000 lat.