Sanctuary of Apollo Maleatas, Stanowisko archeologiczne na Górze Kynortion, Grecja

Sanktuarium Apollona Maleatasa zajmuje niskie wzgórze góry Kynortion, na wschód od sanktuarium Asklepiosa w Epidauros. Do pozostałości należą mała dorycka świątynia Apollona z IV wieku p.n.e., monumentalny ołtarz, stoa z końca IV wieku p.n.e., rzymskie łaźnie, rzymska fontanna i brama, podziemna cysterna, sanktuarium Muz oraz pomieszczenia dla personelu.

Na wzgórzu znajdowała się osada wczesnohelladzka, opuszczona około 2000 r. p.n.e.; kult wznowiono w późnej epoce brązu przy okrągłym ołtarzu popielnym, gdzie składano brązowe podwójne siekiery i miecze. Około 550 r. p.n.e. stała świątynia, około 380 r. p.n.e. zastąpiona klasyczną świątynią dorycką. Około 80 r. p.n.e. splądrowali ją być może cylicyjscy piraci; w II w. n.e. senator Antoninus z Nysy odbudował sanktuarium.

Według hymnu Isyllosa z Epidauros kult założył niejaki Malos, od którego imienia miałby pochodzić przydomek Maleatas; J.W. Riethmüller wywodzi go raczej od przylądka Maleas. Apollin czczony był tu jako bóg leczniczy, a w ostatniej ćwierci VII w. p.n.e. zmienił się rodzaj darów wotywnych, co sugeruje, że zaczęto wtedy czcić także Asklepiosa. Drugie sanktuarium Apollina Maleatas znajdowało się w Sparcie.

Sanktuarium leży na zboczu góry Kynortion, powyżej Asklepiejonu w Epidauros, a dojście prowadzi pieszo przez nierówny teren. Wykopaliska i renowacja starożytnych murów trwają od 1995 roku i w latach 2010., a stanowisko nie jest jeszcze oficjalnie udostępnione zwiedzającym, dlatego przed wyjazdem warto zasięgnąć informacji na miejscu.

To miejsce stanowiło jedną z najwcześniejszych połączeń między religią a medycyną w starożytnym świecie. Chorzy ludzie podróżowali z odległych miejsc w nadziei, że bóg ich uzdrowić, zamieniając świątynię w starożytne miejsce uzdrawiania przed istnieniem szpitali.