Köritzhof, Chłopski dom szachulcowy w Buchholz-Kleefeld, Dolna Saksonia

Köritzhof to dawna zagroda w Groß-Buchholz w Hanowerze, której głównym budynkiem jest dom halowy datowany na 1619 rok. Jest to konstrukcja dwurzędowa z wypełnieniem z plecionki oblepionej gliną, bocznymi przybudówkami zwanymi Kübbungen dla bydła oraz gotyckimi ostrymi łukami utworzonymi przez gęsto ustawione słupy ścienne na szczytach. Oddzielny szachulcowy dom dla emerytów z otynkowaną dobudówką pochodzi z XIX wieku.

Köritzhof zawdzięcza nazwę swojemu budowniczemu Köritzowi, który w XVII wieku przybył z Brandenburgii i w 1619 roku wzniósł dom halowy, najstarszy datowany dom chłopski Hanoweru. W 1689 roku gospodarstwo liczyło sześć mórg; w 1870 roku należało do Brinksitzera o nazwisku Krull, jednego z 14 małych gospodarstw wśród 34 gospodarstw Groß-Buchholz, a w XIX wieku obejmowało 26 mórg. Legenda głosi, że w czasie wojny trzydziestoletniej kwaterowali tu najemnicy Tilly'ego.

Zagroda nosi imię swojego budowniczego Köritza, który w XVII wieku przybył z Brandenburgii. W 1870 roku należała do Brinksitzera o nazwisku Krull, jednego z 14 drobnych gospodarstw pośród 34 zagród Groß-Buchholz; bydło wypasano na wspólnym gruncie w Roderbruch. Legenda umieszcza tu żołnierzy Tilly'ego podczas wojny trzydziestoletniej.

Gospodarstwo leży na skraju starego wiejskiego centrum Groß-Buchholz, obok dawnego domu straży i komory celnej Pinkenburg przy Landwehr. Teren zarósł krzewami, bluszczem i chwastami, więc od strony ulicy najlepiej widać szczyt frontowy domu halowego. Posiadłość jest prywatna i niedostępna dla zwiedzających.

Belka nad bramą w szczycie od strony ulicy nosi dolnoniemiecki napis domowy z 12 marca 1619 roku, proszący Boga o ochronę domu i wszystkiego, co do niego wchodzi i z niego wychodzi. Wysunięcie na kroksztynach (Knaggenvorkragung) tego szczytu zniszczył gwałtowny wir powietrzny w 1830 roku; naprawę widać do dziś w szczycie.