Telemax, Wieża komunikacyjna w Buchholz-Kleefeld, Hanower, Niemcy

Telemax to 282-metrowa wieża telekomunikacyjna w Hanowerze, wzniesiona w latach 1988–1992 według projektu Hansa U. Böcklera z duńskiego biura Dissing+Weitling. Trzon ma kwadratową podstawę o boku 11 metrów i ściany grubości od jednego do dwóch metrów; sześcienna kabina eksploatacyjna o boku 20 metrów jest zawieszona asymetrycznie na najniższej z siedmiu platform antenowych na wysokości 185 metrów. Trzon wieńczy 50-metrowy stalowy maszt kratowy z 30-metrowym cylindrem z włókna szklanego.

Wieża została zbudowana w latach 1988-1992 po tym, jak wstępne koncepcje projektowe uznano za nieodpowiednie dla miasta. Ten proces przeprojektowania doprowadził do betonowej struktury, która stanowi część urbanistycznego rozwoju Hannoweru lat 90.

Nazwy Telemax i Telemoritz wybrali w 1992 roku w głosowaniu czytelnicy Hannoversche Allgemeine Zeitung, nawiązując do historii Max i Moritz Wilhelma Buscha. Stara wieża w centrum stała się Telemoritzem i w 2000 roku została sprzedana Volkswagenowi, przyjmując nazwę VW-Tower. Raz w roku, na czas targów CeBIT, Telemax podświetlano nocą na magenta, w kolorze Telekomu.

Telemax stoi w dzielnicy Groß-Buchholz, około sześciu kilometrów na północny wschód od centrum Hannoweru, w pobliżu drogi B 3. Nie jest udostępniony publicznie; platforma widokowa na wysokości 185 metrów była dostępna tylko podczas wydarzeń. Przy dobrej pogodzie widać go z autostrady A 2 z odległości około 30 kilometrów.

Trzon wieży opiera się na kwadratowej podstawie o boku zaledwie 11 metrów, a jej ściany mają od jednego do dwóch metrów grubości. Masa 43 000 ton spoczywa na fundamentach sięgających 16 metrów w głąb ziemi, a klatka schodowa licząca około 1100 stopni prowadzi na wysokość 200 metrów.