Heidenlöcher, Ruiny zamku na Kirchberg, Deidesheim, Niemcy.

Heidenlöcher to ruina schronienia obronnego na Kirchbergu, 344 m nad Deidesheim, otoczona zawaloną suchą murem o długości około 450 m, która zamykała około 1,3 hektara. W środku zachowały się ślady około 80–85 jednokondygnacyjnych domów zagłębionych o powierzchni 10–20 m², wśród których wyróżnia się sala o powierzchni 80 m². Mur przecinały dwie bramy, północna zbudowana jako zwinger.

Fortyfikację zbudowano prawdopodobnie w IX lub X wieku w ramach pańszczyzny, aby chronić okolicznych mieszkańców przed najazdami Normanów. Pierwotna nazwa zaginęła; obecna powstała dopiero w XVIII wieku, gdy obiekt przypisano poganom. Friedrich Sprater z Muzeum Historycznego Palatynatu prowadził wykopaliska w latach 1907/08 i sądził, że to osada celtycka. Późniejsze badania wykazały, że obiekt jest ponad tysiąc lat młodszy.

Nazwa Heidenlöcher oznacza „dziury pogan”: w XVIII wieku przypisano obiekt poganom, a druga część nazwy odnosi się do zagłębień pozostawionych przez zawalone budynki. Pierwsza część nazwy odzwierciedla też wczesną teorię, że była to osada celtycka. Ruiny są chronionym zabytkiem kultury, dlatego znaleziska należy zgłaszać władzom konserwatorskim.

Ruiny leżą na zalesionym szczycie Kirchbergu, około 2,5 km na północny zachód od Deidesheim; na tym samym wzgórzu, 350 m na wschód-południowy wschód, stoi późnogotycka kaplica św. Michała z 1470 r. Pierścieniowy mur ma około 450 m długości i zamyka prawie 1,3 hektara, więc na obejście warto zarezerwować czas. Badania wykopaliskowe i celowe zbieranie znalezisk wymagają zezwolenia, a przypadkowe znaleziska należy zgłaszać urzędowi ochrony zabytków.

Na terenie stało 80–85 jednokondygnacyjnych budynków, głównie ziemianek o powierzchni 10–20 metrów kwadratowych, z murami z suchego kamienia z kamienia łamanego i wielkich głazów. Tylko jedna budowla miała 80 metrów kwadratowych i służyła zapewne zebraniom. Nie znaleziono palenisk ani jam na śmieci, więc warownia może nigdy nie była stale zamieszkana.