Hunger stone in Děčín, Kamień głodu w Łabie w Děčínie, Czechy.

Kamień Głodu w Děčínie to duża skała w rzece Łabie z wieloma wyrytymi inskrypcjami. Te znaki rejestrują poziomy wody z różnych okresów suszy obejmujących setki lat.

Najstarszy czytelny zapis wyryty w skale pochodzi z 1616 roku. Kamień nosi też późniejsze inskrypcje, w tym niemieckie ostrzeżenie „Wenn du mich siehst, dann weine” i czeski wierszyk radzący rolnikom nawadniać pola w czasie suszy. Po budowie zapór na Wełtawie skała wynurzała się znacznie częściej niż wcześniej, a starania o budowę stopnia wodnego poniżej Děčína sięgają 1653 roku.

Kamień nosi niemiecką inskrypcję mówiącą 'Jeśli mnie widzisz, płacz', oznaczającą czasy trudności dla ludzi mieszkających nad rzeką. To ostrzeżenie odzwierciedla strach, który pokolenia odczuwały, gdy poziom wody spadał.

Skała leży w korycie Łaby przy lewym brzegu, pod mostem Tyršův, i wynurza się przy niskim stanie wody. Od budowy zapór na Wełtawie po 1926 roku pojawia się średnio przez 126 dni w roku hydrologicznym. Brzeg obok został obmurowany około 1911 roku, a w 1994 roku skałę oczyszczono i urządzono do niej dostęp.

Czeski napis „Neplač holka, nenaříkej, když je sucho, pole stříkej” (Nie płacz, dziewczyno, nie lamentuj; gdy jest sucho, zraszaj pola) jest młodszym z dwóch najlepiej znanych wyryć, obok niemieckiego „Wenn du mich siehst, dann weine”. Daje radę rolniczą zamiast ostrzeżenia.