Fairy Cave, Jaskinia piaskowcowa na górze Lu, Jiangxi, Chiny

Fairy Cave jest jaskini z erodowanego piaskowca na Górze Lu, mierzącą około 14 metrów długości i 7 metrów wysokości z naturalnie uformowanymi dachami skalnym. Wejście ma wyrazistą okrągłą bramę zaznaczoną chińskim znakami, które otwiera się bezpośrednio w tę chronioną przestrzeń.

Jaskinia pierwotnie nazywała się Skałą Dłoni Buddy, od form skalnych przypominających ludzką dłoń. Buddyjscy mnisi mieszkali tu od czasów Południowej Dynastii Song, gdy Zhu Xi odnotował siedzibę zbudowaną przy skale, aż do co najmniej 1804 roku. Później pod skałą wzniesiono sanktuarium Lü Dongbina, które za panowania Jiaqing taoista Yan Chunyi przekształcił w salę Chunyang. W 1905 roku Jingyangzi zbudował salę Laojun obok jaskini, a w 1925 roku Luo Lisong zastąpił zachodnią kwadratową bramę bramą okrągłą.

Nazwa zmieniła się ze Skały Dłoni Buddy na Jaskinię Nieśmiertelnych, aby czcić Lü Dongbina, taoistę z czasów Tang, który według podania osiągnął tu nieśmiertelność. Kamienna kapliczka kryje posąg Lü z mieczem na plecach, otoczony dwoma dwuwierszami: „称师亦称祖，是道仍是儒” i „古洞千年灵异，岳阳三醉神仙”. Pobliską Salę Laojuna, wzniesioną w 1905 roku przez Jingyangzi, zdobi posąg Laozi jadącego na wołu.

Jaskinia jest oświetlona, latarka nie jest potrzebna; okrągła brama po zachodniej stronie prowadzi obok Ropusznej Skały, a ścieżki do pawilonu Guanmiao i skał nad doliną Jinxiu są nierówne, więc przydadzą się solidne buty. Warto zatrzymać się przy inskrypcjach naskalnych, objętych ochroną jako zabytek prowincji.

W 1961 roku Jiang Qing sfotografowała jaskinię na górze Lu; Mao Zedong, zadowolony ze zdjęcia, napisał wiersz: „Zapada zmierzch, patrz na krzepką sosnę; dzikie chmury płyną, wciąż spokojnie. Natura stworzyła Jaskinię Nieśmiertelnych; bezkresny widok na stromym szczycie”. Ukazał się w grudniu 1963 w tomie Wiersze przewodniczącego Mao.