Longhua Pagoda, Starożytna pagoda buddyjska w Dzielnicy Xuhui, Chiny

Pagoda Longhua to siedmiokondygnacyjna ośmiokątna wieża z cegły i drewna w dzielnicy Xuhui w Szanghaju, wysoka na 40,64 metra. Każdy z siedmiu poziomów ma cztery łukowe otwory drzwiowe na przemian z czterema prostokątnymi niszami, a kierunek tych otworów zmienia się o 45 stopni z kondygnacji na kondygnację. Wewnątrz pusty ceglany rdzeń z drewnianymi stropami i schodami prowadzi do siódmego piętra, gdzie 18-metrowy centralny słup sięga aż do iglicy.

Obecna konstrukcja powstała w 977 roku za panowania dynastii Północnych Song, pod kierunkiem króla Qian Chu z Wuyue. Pierwszy budynek, zwany „Szczytem Pędzla”, miał powstać wraz ze świątynią Longhua w latach 242–247 i spłonął w 880 roku podczas powstania Huang Chao. Świątynia została zniszczona pod koniec dynastii Yuan, ale pagoda ocalała.

Pagoda tradycyjnie nosi nazwę „Szczyt Pędzla” (文笔峰), nawiązującą do jej smukłej sylwetki. W 1920 roku dowódca Zhang Muhan, przekonany legendą, że wzniósł ją Sun Quan z wdzięczności wobec matki, kazał zawiesić nad wejściem tablicę z napisem „Pagoda Wdzięczności”.

Pagoda jest zamknięta dla zwiedzających od 1949 roku ze względów konserwatorskich; jedynie krótkie, ograniczone udostępnienia miały miejsce, np. we wrześniu i październiku 2006 roku, gdy grupy dziesięciu osób mogły zwiedzić pierwsze pięć pięter w około dwadzieścia minut. Z powodu drewnianych schodów wysokie obcasy są niewskazane. Ulica Longhua oddziela obecnie pagodę od świątyni Longhua, które stoją po przeciwnych stronach drogi.

W 1966 roku czerwona gwardia przywiązała liny do pagody i próbowała przewrócić ją traktorem; gdy to się nie udało, chciano podpalić ją benzyną, czemu przeszkodzili mieszkańcy. Kilka dni później na południowej, północnej i zachodniej ścianie zawisły wielkie transparenty rewolucji kulturalnej od szczytu po podstawę i pagoda przetrwała kampanię bez szkód.