Dailuoding, Świątynia buddyjska na Górze Wutai, Chiny

Dailuoding to świątynia buddyjska na górze Wutai z pięcioma głównymi budynkami ułożonymi wzdłuż osi centralnej: bramą Paifang, Salą Czterech Niebiańskich Króli, Salą Danchan, Salą Manjuszri i Salą Mahaviry. Te struktury tworzą jasny ciąg architektoniczny, który prowadzi odwiedzających od wejścia do wewnętrznych sanktuariów.

Świątynia została pierwotnie założona jako Foding'an podczas dynastii Tang i otrzymała swoją obecną nazwę Dailuoding w 1750 roku pod cesarzem Qianlongiem dynastii Qing. Ta zmiana nazwy oznaczała okres przebudowy i konsolidacji pod panowaniem Qing.

Pięć posągów w Sali Manjuszri łączy pięć form Manjuszri czczonych na pięciu szczytach góry Wutai: Inteligentnego Manjuszri Szczytu Wschodniego, Ryk Lwa Zachodu, Mądrość Południa, Bez Skazy Północy i Dziecko Centrum. Pielgrzymi nazywają tę wizytę „małą pielgrzymką do pięciu szczytów” (小朝台). Stela przed salą zawiera wiersz cesarza Qianlonga, który przybył tu w 1750 roku.

Podejście pokonuje 400 metrów różnicy wysokości. Południowa trasa Dazhi, zbudowana w 1991 roku z datków mistrza Kaizhenga z klasztoru Hongfa w Kaohsiung, ma 1080 stopni z szarego kamienia i jest krótka, ale stroma. Stara północna ścieżka jest dłuższa i łagodniejsza; obok biegnie płatna kolejka linowa zbudowana w sierpniu 1995 roku.

Sala Mahaviry zawiera osiemnaście posągów Arhata flankujących centralne figury Sakyamuni, Amitabhy i Bhaisajyaguru. To ustawienie pokazuje, jak różne aspekty nauk buddyjskich są symbolizowane poprzez umiejscowienie i atrybuty tych figur.