Pagoda of Jueshan Temple, Starożytna pagoda buddyjska w powiecie Lingqiu, Chiny

Pagoda świątyni Jueshan to masywna, ośmioboczna pagoda ceglana o trzynastu gęsto ułożonych okapach, wzniesiona w 1089 r. za dynastii Liao na dawnym dziedzińcu pagodowym na zachód od świątyni. Stoi na kwadratowej i ośmiobocznej podstawie, na której spoczywają dwa cokoły Sumeru z wizerunkami Buddów w łukowych wnękach i strażnikami między wnękami a narożnikami. Nad balustradą o wzorach geometrycznych i lotosowych trzy wieńce płatków lotosu dźwigają trzon, a żelazny szczyt utrzymują osiem łańcuchów.

Świątynia Jueshan została założona w 483 roku, siódmym roku ery Taihe Północnych Wei, jako świątynia cesarska; znana jest też jako świątynia Puzhao. Pagoda powstała w 1089 roku, piątym roku ery Da'an dynastii Liao, a pozostałe obecne budynki pochodzą z rekonstrukcji z czasów dynastii Qing. Pagoda świątyni została w 2001 roku wpisana na piątą listę krajowych zabytków chronionych.

Świątynia nosi też nazwę Puzhao. Jej nazwa wiąże się z górą Bijia, na której zachodnim zboczu stoi, 14 km na południowy wschód od siedziby powiatu Lingqiu. W skalnej ścianie powyżej znajduje się grota relikwii Xuanzhongyan, zwana też grotą Cuiyun, głęboka na 14 m i szeroka na 19 m u wejścia; trójprzęsłową salę Guanyin odbudowano tam od 2000 r. po zniszczeniu pod koniec rewolucji kulturalnej.

Świątynia znajduje się na terenie górskim i najłatwiej można ją osiągnąć z pobliskiego miasta Datong, gdzie autobusy kursują do hrabstwa Lingqiu. Wygodne buty turystyczne są zalecane, ponieważ dotarcie do świątyni wymaga wspinania się po schodach i poruszania się po nierównych ścieżkach.

Pagoda jest masywną budowlą ceglaną, nie drewnianą: jej trzynaście ceglanych okapów skraca się stopniowo ku górze, nadając sylwetce łagodną krzywiznę. Osiem żelaznych łańcuchów mocuje żelazne zwieńczenie spiczastego dachu do żeber poniżej. Wschodnie i zachodnie drzwi w korpusie wieży są drzwiami fałszywymi.