Zunsheng Temple, Świątynia buddyjska w powiecie Wutai, Chiny

Świątynia Zunsheng jest wzniesiona na zboczu wzgórza i wznosi się stopniowo z południa na północ przez siedem kolejnych dziedzińców. Hale następują po sobie w porządku: hala Tianwang, hala Mahavira, hala buddów trzech czasów, biblioteka sutr, grota Trzech Władców i Trzech Mędrców, hala pięciu Manjushri, a na końcu pagoda Wanzang na północnym krańcu. We wschodnim dziedzińcu bocznym stoją dwa kamienne słupy sutr, jeden z 1026 roku, a drugi to republikańska kopia w stylu Song.

Świątynia została pierwotnie założona podczas dynastii Tang pod inną nazwą, którą później zmieniono. Kolejne przebudowy w następnych okresach historycznych ukształtowały jej obecny wygląd.

Nazwa świątyni pochodzi od sutry Dharaní Usnisa Vijaya. Dawniej nazywano ją „gardłem pięciu szczytów”, ponieważ pielgrzymi idący na górę Wutai przechodzili tędy. We wschodnim dziedzińcu stoją dwa kamienne słupy sutr: jeden z 1026 r. (Północna Song), drugi to republikańska kopia w stylu songowskim.

Świątynia znajduje się na terenie ze spadkami i schodami łączącymi różne poziomy. Odwiedzający powinni zaplanować dużo czasu na poruszanie się między różnymi sekcjami.

Nazwa świątyni pochodzi od sutry Usnisa Vijaya Dharani. W 676 indyjski mnich Buddhapala miał spotkać Manjushri w klasztorze na górze Cuiyan; wrócił w 683 z sutrą, a dwór Tang rozbudował klasztor rok później. We wschodnim dziedzińcu stoją dwie kamienne kolumny z sutrami: jedna z 1026 roku, druga to kopia w stylu Song z okresu republiki.