Renmin Building, Budynek rządowy w dzielnicy Huangpu, Chiny

Budynek Ludowy to kompleks biur rządowych przy alei Renmin 200, gdzie ta wschodnio-zachodnia aleja przecina północno-południową oś placu Ludowego. Składa się z głównej wieży o wysokości 72,5 metra z 18 kondygnacjami naziemnymi i dwiema podziemnymi oraz czterokondygnacyjnych skrzydeł wschodniego i zachodniego, bloków północnego i południowego oraz budynku gospodarczego. Kompleks zajmuje 35 700 metrów kwadratowych terenu i 87 700 metrów kwadratowych powierzchni użytkowej, mieszcząc ponad 2500 osób.

Na tym miejscu od 1964 r. stał trzypiętrowy do pięciopiętrowego budynek biurowy Kongresu Ludowego Szanghaju. W 1987 r. miasto opracowało plan nowego centrum administracyjnego, aby uwolnić Bund dla finansów; budowę prowadzono od grudnia 1992 do 1 lipca 1995 r. Rząd miejski przeniósł się tu z dawnego budynku HSBC przy Zhongshan East Road, przekazanego Pudong Development Bank; nazwę Renmin Building oficjalnie nadano adresowi Renmin Avenue 200 3 grudnia 1997 r.

Nazwa budynku pochodzi z 3 grudnia 1997 r., gdy komisja nazewnictwa Szanghaju oficjalnie nadała adresowi Aleja Ludowa 200 nazwę „Gmach Ludowy”. W jego salach obraduje miejski kongres ludowy i odbywają się konferencje prasowe rządu; budynek jest zamknięty dla zwiedzających.

Budynek Ludowy stoi przy alei Renmin 200, gdzie ta wschodnio-zachodnia aleja przecina oś północ-południe placu Ludowego, obok Muzeum Szanghaju i Centrum Wystawowego Planowania Miasta. Jest zamknięty dla zwiedzających, więc widać go tylko z placu. Mieści ponad 2500 miejsc pracy i służy głównie władzom miejskim oraz stałemu komitetowi miejskiego kongresu ludowego.

Budynek był pierwszym inteligentnym biurowcem rządowym w Chinach: 18 pięter nad ziemią, dwa pod ziemią i miejsce dla ponad 2500 pracowników. Zaprojektował go Szanghajski Instytut Projektowania i Badań Architektonicznych; źródła francuskie wymieniają japońskiego architekta Kenzō Tange, czego artykuł chiński nie podaje.