Palace of Heavenly Purity, Pałac w Zakazanym Mieście, Pekin, Chiny

Pałac Niebieskiej Czystości to jednokondygnacyjna sala z dwuwarstwowym dachem czterospadowym pokrytym żółtymi glazurowanymi dachówkami, osadzona na platformie z białego marmuru. Dziewięć figur kalenicowych zdobi dach, a niebieska tablica ze złotymi znakami wisi pod górnym okapem. Czerwone kolumny otaczają ciemne drzwi kratowe, a brązowe naczynia stoją na kamiennych balustradach.

Zbudowany w 1420 roku pałac spłonął w 1422 i został odbudowany do 1440 roku. Pożary w 1514, 1596 i 1797 roku wymusiły kolejne odbudowy; obecna budowla pochodzi z 1798 roku. Cesarze Ming mieszkali tu do 1644 roku, a cesarz Yongzheng przeniósł rezydencję do Sali Kultywacji Umysłu, po czym sala służyła jako miejsce audiencji.

Nazwa pochodzi z I Ching: qian oznacza niebo, a qing jasność; Qianqing znaczy „niebo jest jasne” – ład kosmiczny i polityczny. Od 1798 w sali tronowej wisi tablica „zheng da guang ming”, napisana przez cesarza Shunzhi i po pożarze skopiowana przez cesarza Qianlonga.

Sala stoi na jednopoziomowym tarasie z białego marmuru, do którego prowadzi podwyższona droga od Bramy Niebiańskiej Czystości po stronie południowej. Wnętrze ogląda się z progu; tron, biurko i tablica 正大光明 nad nimi są punktami uwagi. Boczne sale przy dziedzińcu mieszczą dziś galerie wystawowe.

Nazwa pałacu pochodzi z Księgi Przemian: qian oznacza niebo, a qing jasność, więc Qianqing znaczy „niebo jest jasne” – odniesienie do kosmicznego porządku. Nazwa jest powiązana z pałacem Kunning, gdzie kun oznacza ziemię, a ning pokój.