Champlain Bridge estacade, Pomost na rzece Świętego Wawrzyńca, Montreal, Kanada

Estakada mostu Champlain to budowla o długości 2 043 m i szerokości 18 m biegnąca równolegle do mostu Champlain, około 300 m w górę rzeki, od Île des Sœurs do wału drogi wodnej Świętego Wawrzyńca. Składa się z 72 filarów ze zbrojonego betonu o wysokości 10,5 m i dwóch przyczółków na skale. Przykrywa ją pomost z belek sprężonych i betonu o szerokości 8,5 m; pływające belki przesuwały się w podgrzewanych rowkach.

Zbudowana w latach 1964-1965 przez Transport Canada i zarządzana przez kanadyjską Straż Przybrzeżną estakada działała jako regulator lodu: liczne filary hamowały lód spływający z jeziora Saint-Louis i progów Lachine, ograniczając erozję wysp Expo 67. Około 1998 roku Straż Przybrzeżna przeniosła bazę poduszkowców do Trois-Rivières, a w 1999 roku obiekt przeszedł na Les Ponts Jacques Cartier et Champlain Incorporée, która urządziła na nim trasę rowerową i pieszą.

Na estakadę dociera się pieszo lub rowerem z Île des Sœurs, gdzie istniejąca ścieżka łączy się z pomostem, oraz z wału na południowym brzegu, którym biegnie Route verte. Pomost ma 8,5 m szerokości, z 400 m dojazdu po stronie zachodniej i 80 m po wschodniej. Warsztaty utrzymania przy południowym brzegu są dostępne tylko jezdnią estakady.

Estakadę zbudowano w latach 1964-1965 jako regulator lodowy, stąd dawna nazwa. Jej 72 żelbetowe filary o wysokości 10,5 m stoją w wodzie o głębokości od 2 do 10 m; 27-metrowe pływające belki przesuwały się w podgrzewanych rowkach i wiosną były składane na filarach.