Chini Mosque, Dom modlitwy islamskiej w Saidpur, Bangladesz.

Meczet Chini to dom modlitwy w Saidpur, którego ściany zdobią kamienie marmurowe, fragmenty ceramicznych talerzy i kolorowe odłamki szkła. Te materiały, sprowadzone z Kalkuty, pokrywają elewację i dały budynkowi jego nazwę.

Dwaj mieszkańcy, Haji Baker Ali i Haji Muku, zbudowali w 1863 roku pierwszy dom modlitwy z trzciny i bambusa w dzielnicy Isbagh w Saidpur. Po przebudowie na blaszany w 1920 roku powstała pierwsza murowana część o wymiarach 40 na 39 stóp, z inicjatywy Haji Hafiza Abdula Karima, z marmurem i glinką porcelanową sprowadzonymi z Kalkuty. W 1965 roku dodano drugą murowaną część od południa, a w czasach Bangladeszu trzecią od północy.

Nazwa pochodzi od „chini”, czyli wciskania w ściany odłamków porcelany i szkła, wykonanego z materiałów sprowadzonych z Kalkuty. Meczet może pomieścić około pięciuset wiernych podczas modlitwy.

Budynek jest dostępny lokalnym autobusem lub rykszą z Nilphamari, a w pobliżu znajduje się kilka małych hoteli. Odwiedzający powinni nosić odpowiednie ubrania i zaplanować wizytę wokół czasów modlitwy, gdy dostęp może być ograniczony.

Pięć z 27 minaretów meczetu nigdy nie zostało ukończonych, a na dekorację zużyto 283 krzyżowe kamienie marmurowe oraz 23 tony odłamków porcelany i szkła. Ceramikę sprowadzano z Kalkuty, ponieważ w ówczesnym Pakistanie Wschodnim nie było fabryki ceramiki.