San Luis Dam, Zapora ziemna w hrabstwie Merced, Stany Zjednoczone

San Luis Dam to zapora ziemna w hrabstwie Merced w Kalifornii, tworząca zbiornik San Luis Reservoir, jeden z największych zbiorników wody poza korytem rzeki w Stanach Zjednoczonych. Zapora leży między łagodnymi wzgórzami i jest częścią większego systemu, który pobiera wodę z delty Sacramento-San Joaquín do późniejszej dystrybucji.

Dolina zalana przez zbiornik była ziemią Yokutów, a później częścią Rancho San Luis Gonzaga. Federalne Bureau of Reclamation od 1955 roku badało możliwość budowy dużego zbiornika, a projekt stanowy również potrzebował magazynowania poza korytem rzeki; stan zaproponował wspólną budowlę. Wzniesiona w latach 1963–1968 zapora została po raz pierwszy napełniona w 1969 roku.

Dolina zalana dziś przez zbiornik była ziemią Yokutów, a później częścią Rancho San Luis Gonzaga, gdzie drobne rolnictwo opierało się na wodach gruntowych i kanałach z rzeki San Joaquín. Zaporę i zbiornik widać z Romero Overlook Visitors Center przy Highway 152 na przełęczy Pacheco.

Teren wokół zapory jest łatwo dostępny z drogi Highway 152, a punkty widokowe pozwalają podziwiać zbiornik i okoliczne wzgórza. Po południu może wiać silny wiatr, więc wizyta rano jest zazwyczaj wygodniejsza.

Zbiornik zalał dawną dolinę Rancho San Luis Gonzaga, wysiedlając zamieszkujących ją Yokutów. Elektrownia imienia inżyniera Williama R. Gianelliego ma osiem odwracalnych turbin Francisa: pompuje wodę w górę mocą 376 MW i wytwarza do 424 MW przy jej spuszczaniu, odzyskując tylko około 70 procent energii.