Alcatraz Wharf, Nabrzeże na wyspie Alcatraz, zatoka San Francisco, Stany Zjednoczone.

Alcatraz Wharf leży po południowo-wschodniej stronie wyspy Alcatraz w zatoce San Francisco i jest budynkiem nr 33 w Alcatraz Island National Historic Landmark; dawniej nazywano go Alcatraz Dock i Alcatraz Pier. To główne wejście na wyspę; drugie nabrzeże po stronie północno-zachodniej służyło tylko do załadunku skał. Przy nabrzeżu stoją m.in. Building 64 z 1905 roku, tuż przed miejscem cumowania, Bombproof Barracks, Dock Tower i Firebox #3.

Nabrzeże powstało na Alcatraz w latach 50. XIX wieku, aby wyładowywać ludzi i materiały budowlane na potrzeby fortu ukończonego w 1859 roku. Od 1867 roku parowiec General McPherson dwa razy dziennie przywoził na wyspę oficerów, więźniów i zaopatrzenie, aż do 1886 roku. W połowie lat 80. XIX wieku nabrzeże naprawiono i zbudowano szopy na węgiel oraz hangar na łodzie; na nabrzeżu stała maszynownia fortu. Na początku XXI wieku nabrzeże poddano wzmocnieniu sejsmicznemu.

Nazwa wyspy pochodzi od hiszpańskiego alcatraces, pelikanów, które tam znajdowały schronienie; nadana w 1775 roku nazwa Isla de los Alcatraces została później zangielszczona jako Alcatraz. Nabrzeże nosi też nazwy Alcatraz Dock i Alcatraz Pier i jest budynkiem numer 33 narodowego zabytku. Turyści wysiadają tutaj, aby dojść do muzeum na wyspie.

Nabrzeże leży po południowo-wschodniej stronie wyspy i jest głównym punktem dostępu; łodzie kursują codziennie. Druga przystań po stronie północno-zachodniej służyła tylko do załadunku kamienia. Przejście Sally Port prowadziło niegdyś od nabrzeża do cytadeli, 12 stóp nad suchą fosą.

Tankowiec Rosecrans należący do Associated Oil Company spłonął powyżej linii wodnej i zatonął na głębokiej wodzie u wybrzeża keja na początku lat 1910.; jego czterdziestu dwóch członków załogi uciekło, skacząc do zatoki i płynąc do brzegu.