Markahirka, Stanowisko archeologiczne w Masin, Peru.

Markahirka to stanowisko archeologiczne na górze o tej samej nazwie, w dystryktach Cajay i Masin, prowincja Huari, Áncash, na wysokości 3580 metrów. Obejmuje strefę mieszkalną z 40 domami, strefę grzebalną z 38 chullpami, osiem jaskiń grobowych, amfiteatr i wieżę. Zachowały się malowidła naskalne; roztacza się stąd widok na dolinę Puchka ku Huari i Huachis.

Markahirka należy do okresu zwanego późnym okresem pośrednim. Stanowisko obejmuje strefę mieszkalną z 40 domami, strefę grzebalną z 38 chullpami, osiem jaskiń grobowych, amfiteatr i wieżę strażniczą. Badania bioarcheologiczne kości z jaskiń 1 i 2 oraz chullpy 3 wykazały ślady trepanacji i sztucznego kształtowania czaszek.

Nazwa Markahirka łączy keczuańskie słowa marka (wioska) i hirka (góra), czyli „góra wioski”; używane są też hiszpańskie zapisy Marcajirca i Marca Jirca. Stanowisko leży w dystryktach Cajay i Masin, a jego kamienne groby noszą keczuańską nazwę chullpas.

Markahirka leży na wysokości 3580 metrów na górze o tej samej nazwie, w dystryktach Cajay i Masin, w prowincji Huari. Z powodu wysokości przed zwiedzaniem zaleca się aklimatyzację. Z ruin rozciąga się widok na dolinę Puchka oraz miasta Huari i Huachis.

Markahirka należy do tak zwanego późnego okresu pośredniego, a w jej grotach grzebalnych spoczywają szczątki dziesiątek osób. Badania bioarcheologiczne Groty 1 (8 dorosłych, 6 subdorosłych), Groty 2 (50 dorosłych, 18 subdorosłych) i Chullpy 3 (17 dorosłych, 12 subdorosłych) wykazały ślady trepanacji i celowego przekształcania czaszek.