Chinchey, Szczyt górski w Cordillera Blanca, Peru.

Chinchey to masyw w Cordillera Blanca z pięcioma szczytami: głównym (6310 m), Pamparaju (5985 m), Puntacuerno (5960 m), Ayukaraju (5645 m) i Utsaraju (5500 m). Jego 91 km² lodowców czyni go najbardziej zlodowaconym masywem w łańcuchu, skupiającym 17% jego pokrywy śnieżnej.

Główny wierzchołek zdobyli 2 sierpnia 1939 roku Niemcy Walter Brecht i Hans Schweizer północną granią, podczas wyprawy kierowanej przez Hansa Kinzla. W 1967 roku ekspedycja baskijsko-nawarska nazwała Ayukaraju i Utsaraju; w 1983 roku Peruwiańczycy Américo Tordoya i Augusto Ortega weszli na Puntacuerno.

Nazwa Chinchey ma pochodzić od keczuańskiego Ruri Chinchay, od ruri („ukryty”) i chinchay („mały tygrys, puma”) – porównania użytego przez miejscowych z powodu zasłoniętego położenia masywu. W 1967 roku ekspedycja baskijsko-nawarska nazwała Ayucaraju i Utsuraju, dwa wcześniej bezimienne szczyty północnej grani, po zdobyciu wszystkich trzech wierzchołków.

Istnieją dwie uczęszczane drogi: zachodnia o trudności AD, tylko dla doświadczonych wspinaczy, z obozu bazowego na 5100 m przez quebradę Quilcayhuanca; północna, łatwiejsza, wiedzie wprost od laguny Pucaranracocha.

Masyw obejmuje 91 km² lodowców, czyli 17% całej pokrytej śniegiem powierzchni Cordillera Blanca, co czyni go najbardziej zlodowaconym z jej 14 masywów. Lód i wody roztopowe sięgają skrajnych części trzech prowincji Áncash: Huaraz, Huari i Carhuaz.