Fort St. Jean Baptiste State Historic Site, miejsce historyczne w Natchitoches, Luizjana, Stany Zjednoczone

Fort St. Jean Baptiste to replika francuskiej placówki wzniesiona według planów Sieura Du Tisné z 1716 roku i ulepszeń Boutina z 1731 roku, nad jeziorem Cane River, kilkaset metrów od pierwotnego miejsca. Palisada z około 2000 impregnowanych bali sosnowych i budynki, na które zużyto około 250 000 stóp deskowych drewna z parafii Natchitoches, tworzą zrekonstruowany zespół.

Louis Juchereau de St. Denis założył posterunek w 1714 roku nad Red River, a w 1716 roku Sieur Du Tisné zbudował go i obsadził załogą, by powstrzymać hiszpański napór z Teksasu. St. Denis został komendantem w 1722 roku, a handel z Caddo uczynił z fortu regionalny ośrodek gospodarczy. Po ataku Natchez w 1731 roku inżynier Broutin rozbudował i wzmocnił fort. Francja odstąpiła Luizjanę Hiszpanii w 1762 roku; w 1803 roku Amerykanie odziedziczyli ruinę.

Fort nosi imię św. Jana Chrzciciela i zachowuje francuską nazwę kolonialną Fort Saint Jean Baptiste des Natchitoches, skróconą przez stan Luizjana w latach siedemdziesiątych. Na terenie fortu odbywają się inscenizacje historyczne odtwarzające codzienność lat pięćdziesiątych XVIII wieku, z żołnierzami i handlarzami wśród zrekonstruowanych budynków.

Replika stoi nad jeziorem Cane River, kilkaset metrów od pierwotnego miejsca fortu, w obrębie Cane River National Heritage Area. Na miejscu odbywają się inscenizacje historyczne życia w forcie z lat 1750. Palisada i budynki powstały w 1979 r. według planów Du Tisnégo i Broutina, więc warto zarezerwować czas na obejście całego terenu.

Palisada składa się z około 2000 impregnowanych pni sosnowych, a blisko 250 000 stóp deskowych drewna na budynki pochodziło z parafii Natchitoches; wszystkie metalowe zawiasy i zasuwy odlano w miejscowej odlewni. Replika, wzniesiona w 1979 roku kilkaset metrów od pierwotnego miejsca, opiera się na planach Sieura Du Tisné z 1716 roku i ulepszeniach Broutina z 1731 roku.