Luizjana, Stan południowy w Ameryce Północnej
Ten stan rozciąga się od Zatoki Meksykańskiej przez tereny podmokłe, bayou i delty rzeczne aż po równiny rolnicze na północy. Krajobraz przeplata bagna cyprysowe, szerokie odnogi rzeczne i płytkie strefy przybrzeżne, gdzie słodka woda spotyka się ze słoną.
Francuski odkrywca objął to terytorium w 1682 roku dla króla Ludwika XIV, zanim Napoleon sprzedał je Stanom Zjednoczonym w 1803 roku. Nastąpił długi okres hiszpańskiej i francuskiej administracji, wciąż widoczny dzisiaj w nazwach miejscowości i tradycjach prawnych.
Społeczności cajuńskie i kreolskie kultywują własną kuchnię, serwując gumbo, jambalaya i smażonego suma w małych dzielnicowych restauracjach. Muzyka zydeco prowadzona akordeonem wypełnia sale taneczne i lokalne spotkania, podczas gdy łodzie krewetkowe i pułapki na raki wyznaczają rytm codziennego życia wzdłuż dróg wodnych.
Terytorium dzieli się na 64 parafie zamiast hrabstw, z Baton Rouge jako stolicą i Nowym Orleanem jako głównym ośrodkiem gospodarczym. Kierowcy powinni spodziewać się mostów płatnych i sporadycznych powodzi na drogach drugorzędnych podczas pory deszczowej.
Rzeka Missisipi tworzy wschodnią granicę, podczas gdy rozległe tereny podmokłe na południu chronią rzadkie gatunki, takie jak ryba wiosłonos i amerykańska zielona rzekotka drzewna. Niektóre społeczności na południowym zachodzie wciąż mówią dialektem francuskim, który niewiele zmienił się od XVIII wieku.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 60,000 współtwórców z całego świata.
