Gulf Coast of the United States, Region przybrzeżny w Teksasie, Luizjanie, Missisipi, Alabamie i Florydzie, Stany Zjednoczone.
Wybrzeże Zatoki Stanów Zjednoczonych to region przybrzeżny w Teksasie, Luizjanie, Missisipi, Alabamie i na Florydzie, który ciągnie się wzdłuż linii brzegowej Zatoki Meksykańskiej na długości około 1600 kilometrów. Linia brzegowa przemienia się między szerokimi piaszczystymi plażami na wschodzie, płytkimi zatokami w centrum i skalistymi wybrzeżami na zachodzie, a ciepłe wody zatoki kształtują cały obszar.
Hiszpańscy żeglarze sporządzili mapy wybrzeża w XVI wieku, a po nich francuscy odkrywcy założyli placówki handlowe pod koniec XVII wieku. Pięć stanów przybrzeżnych przystąpiło do Unii między 1812 a 1845 rokiem, przy czym Nowy Orlean wyłonił się jako najwcześniejsze większe centrum miejskie.
Miasta nadmorskie noszą nazwy w trzech językach, pozostawione przez hiszpańskich odkrywców, francuskich osadników i angielskich kolonistów. Wiele społeczności rybackich organizuje coroczne błogosławieństwo floty, podczas którego łodzie otrzymują tradycyjne ceremonie przed wypłynięciem w morze.
Większość odcinków leży na poziomie morza i można do nich łatwo dotrzeć drogami przybrzeżnymi biegnącymi równolegle do wody. Lato przynosi wysoką wilgotność i sporadyczne burze tropikalne między czerwcem a listopadem, więc wiosna i jesień oferują najbardziej komfortowe warunki do zwiedzania.
Wschodni kraniec Florydy przyjmuje ciepłe prądy oceaniczne z Karaibów, dzięki czemu woda jest tam cieplejsza niż wzdłuż zachodnich odcinków. W niektórych miejscach można zobaczyć z brzegu delfiny pływające w małych grupach wzdłuż linii brzegowej.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 60,000 współtwórców z całego świata.
