LaBranche Plantation Dependency, Plantacja w parafii St. Charles, USA

LaBranche Plantation Dependency to niewielka garçonnière w stylu kreolskim, zbudowana na początku XIX wieku w St. Rose, w parafii St. Charles w Luizjanie. Jej belki i deski sufitowe mają karbowane krawędzie, a kominki z motywami promieni słonecznych i wpuszczonymi balustrami są niezwykle wyszukane jak na budynek tej wielkości. Jest to jedyna zachowana konstrukcja plantacji LaBranche, której główny dom został zniszczony podczas wojny secesyjnej.

Niemieccy imigranci z rodziny Zweig nabyli posiadłość i w 1792 roku zbudowali główny dom plantacji oraz powiązane budynki. Główny dom został zniszczony podczas wojny domowej, pozostawiając jedynie budynek zależny garçonnière i aleję obsadzoną dębami. Olidé i Marie Perilloux Cambre kupili budynek zależny i posiadłość w 1902 roku; rodzina Lentini kupiła i odrestaurowała go w 1983 roku, a 18 października 1984 roku został wpisany do Krajowego Rejestru Miejsc Historycznych.

Budynek wykazuje rzadko zachowaną nienaruszoną stolarstwo w stylu federalnym. Jego funkcja jako garçonnière, czyli kwatery dla kawalerów, pokazuje, jak plantacyjne gospodarstwa domowe organizowały swoje przestrzenie mieszkalne.

Dom zależny i zachowane kwatery niewolników stoją na ziemi rodziny Lentini z Kenner, która w 1983 roku odrestaurowała dom zależny. Miejsce zniszczonego dworu to odrębna własność prywatna, niedostępna publicznie. Budynki ogląda się z zewnątrz; wizytę trzeba wcześniej uzgodnić z właścicielami.

Na terenie stoją wanna należąca do Zachary'ego Taylora, dwunastego prezydenta USA, oraz odrestaurowany budynek kwater niewolniczych. Takie kwatery są tu rzadkie, ponieważ większość ziem plantacyjnych wykupiły rafinerie i zakłady przemysłowe, a ocalałe pomieszczenia dla niewolników zwykle rozbierano. Rodzina Lentini z Kenner kupiła i odrestaurowała budynek zależny w 1983 roku.