Święta cenote, Starożytny ceremonialny cenote w Chichen Itza, Meksyk
Święta Cenota to wypełniona wodą studnia krasowa w wapieniu w Chichén Itzá, o średnicy 60 metrów, z pionowymi ścianami opadającymi do zwierciadła wód gruntowych 27 metrów niżej. Jej nieruchoma, nieprzezroczysta zielona woda jest otoczona warstwowymi szarymi i beżowymi ścianami skalnymi; cienkie pnie drzew i liście stoją przy krawędzi. Droga sacbe o długości 300 metrów łączy ją z centrum ceremonialnym.
Cenote było miejscem pielgrzymek Majów, gdzie wrzucano ofiary bogowi deszczu Chaacowi, co w 1566 roku zapisał Diego de Landa. Edward Herbert Thompson bagrował je od 1904 roku, finansowany przez Stephena Salisbury'ego III, a w 1909 roku zanurkował w nim. INAH, National Geographic Society i CEDAM zbadały je w 1961 roku; Norman Scott i Román Piña Chán w latach 1967–1968.
Pielgrzymi Majów przybywali do tej studni, aby czcić Chaaca, boga deszczu, wrzucając jadeit, złoto, kopale i ludzkie ciała; brat Diego de Landa zapisał w 1566 roku, że wierzono, iż ofiary nie umierają. Wiele przedmiotów celowo uszkadzano przed wrzuceniem, co interpretuje się jako „zabijanie” ofiary.
Odwiedzający mogą obserwować wodę z platform obserwacyjnych ustawionych wzdłuż brzegu, chociaż pływanie nie jest dozwolone. Pozostań na wyznaczonych ścieżkach i używaj poręczy dla bezpiecznego widoku na powierzchnię wody i otaczające ściany.
Nurkowanie Thompsona w 1909 roku ujawniło na dnie pięciometrową warstwę niebieskiego pigmentu, a w szczelinach przedmioty ze złota, jadeit i miedziane dzwonki. Napisał, że „osobiście stąpał po dnie cenote”.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 378 współtwórców z całego świata.