Rumichaca Bridge, Międzynarodowy kamienny most na granicy Kolumbii i Ekwadoru, Ipiales.

Most Rumichaca przenosi Drogę Panamerykańską nad rzeką Carchi, zwaną w Kolumbii Guáitara, na wysokości 2 763 metrów. Współczesny betonowy most, długi na 80 metrów i wzniesiony 34 metry nad dnem, otwarto w 1973 roku; równoległy most z trzema pasami dla pojazdów, pasem pieszym i rowerowym oddano 25 listopada 2013 roku. Naturalny kamienny most, zwany Mostem Inków, leży 80 metrów w górę rzeki, a na nim stoją stare domy celne.

Nazwa pochodzi z języka keczua, gdzie 'rumi' oznacza kamień, a 'chaka' oznacza most, odzwierciedlając dziedzictwo indiańskie regionu. To miejsce wyznaczało północną granicę Imperium Inków i reprezentuje historyczną trasę łączącą prekolumbijskie cywilizacje.

Nazwa Rumichaca pochodzi z języka keczua: rumi (kamień) i chaka (most). Stare domy celne na naturalnym moście przekształcono w 2000 r. (Ekwador) i 2009 r. (Kolumbia) w Binacionalne Centra Kultury i Turystyki, a od 1992 r. granica jest otwarta całodobowo.

Posterunki kontroli granicznej działają po obu stronach przejścia, gdzie funkcjonariusze sprawdzają dokumenty podróżnych. Warto mieć dokumenty tożsamości łatwo dostępne i być przygotowanym na możliwe opóźnienia w godzinach szczytu.

Naturalny kamienny łuk był najdalej na północ wysuniętą placówką imperium Inków, odebraną ludowi Pasto na początku XVI wieku; kronikarz Pedro Cieza de León opisał go w 1543 roku. Współczesny betonowy most z 1973 roku stoi 80 metrów w górę rzeki i 34 metry nad dnem Guáitary. W 2013 roku przechodziło tędy 57,9 procent kolumbijskiego eksportu do Ekwadoru.