Submillimeter Array, Interferometr radiowy w Obserwatoriach Mauna Kea, Stany Zjednoczone.

Submillimeter Array to zbiór ośmiu anten o średnicy 6 metrów umieszczonych na wysokości około 4000 metrów, które działają razem jako jeden system teleskopowy. Te anteny mogą być rozproszone na dużych dystansach, aby uchwycić szczegóły odległych obiektów kosmicznych.

Projekt SMA rozpoczął się w 1983 roku pod kierunkiem Irwina Shapiro, ówczesnego dyrektora Smithsonian Astrophysical Observatory. Początkowo planowano sześć anten; w 1996 roku dołączył Academia Sinica Institute of Astronomy and Astrophysics, finansując dwie dodatkowe anteny i większy korelator. Anteny zbudowano w Haystack Observatory w Massachusetts, przetransportowano statkiem na Hawaje i zmontowano w hangarze na szczycie. Macierz poświęcono 22 listopada 2003 roku.

Zestawem zarządzają wspólnie Smithsonian Astrophysical Observatory oraz Institute of Astronomy and Astrophysics Academia Sinica z Tajwanu, który dołączył w 1996 roku i sfinansował dwie dodatkowe anteny. Te dwie anteny noszą nazwę SMART, Sub-Millimeter ARray of Taiwan. Nazwa odnosi się do długości fal nieco poniżej milimetra, między podczerwienią a mikrofalami.

SMA to czynna placówka badawcza, nieudostępniona do zwiedzania. Osiem anten stoi na podstawach tworzących cztery trójkąty Reuleaux, a specjalny transporter przenosi je mniej więcej co kwartał między konfiguracjami subcompact, compact, extended i very extended. Teren zajmuje pole lawowe około 140 metrów poniżej szczytu Mauna Kea, na północny zachód od siodła między stożkami żużlowymi Pu'u Poli'ahu i Pu'u Hauoki.

Zwierciadła główne anten o średnicy 6 metrów składają się z 72 obrobionych paneli z lanego aluminium, każdy o szerokości około 1 metra i wykonany z dokładnością do 6 mikronów. Aluminium wybrano zamiast lżejszego włókna węglowego, ponieważ obfity śnieg i pył wulkaniczny niesiony wiatrem mogłyby uszkodzić delikatne panele z włókna węglowego.