Sepik

Sepik jest dużym systemem rzecznym w regionie Momase, który płynie ponad 1.100 kilometrów od grzbietu gór Victor Emanuel przez Papuę-Nową Gwineę i część Indonezji, zanim wpadnie do Morza Bismarcka. Droga wodna przechodzi przez różnorodny teren i łączy liczne oddalone osiedla wzdłuż brzegów.

Niemieccy kolonizatorzy nazwali rzekę Kaiserin Augusta w 1885 roku, kiedy przejęli kontrolę nad regionem, a ta nazwa utrzymywała się do niezależności Papui-Nowej Gwinei. Lokalne ludy zawsze nazywały ją jej oryginalną nazwą, którą później przywrócono.

Społeczności rzeczne zamieszkują grupy takie jak Arapesh, Iatmul i Biwat, które wciąż tworzą rzeźby, maski i ozdobne budynki odzwierciedlające ich sposób życia. Te rzemiosła pokazują, jak rzeka kształtuje lokalną tożsamość i wyrażanie artystyczne.

Statki z zanurzeniem 4 metrów mogą pływać w górę rzeki na odległość około 480 kilometrów, co ogranicza dostęp dla większych łodzi poza tym punktem. Mniejsze łodzie lokalne służą jako główny środek transportu dla ludzi i towarów między wioskami.

Rzeka transportuje tak wiele osadów, że zabarwienie wody pozostaje widoczne aż 32 kilometry w Morze Bismarcka. Ten widoczny ślad pokazuje ogromną ilość materiału płynącego każdego roku ze źródeł górskich do oceanu.