Puncak Trikora, Szczyt górski w Papui, Indonezja
Puncak Trikora to szczyt w paśmie Sudirman, będącym częścią gór Maoke w indonezyjskiej prowincji Papua, wznoszący się na około 4750 metrów nad poziomem morza. Wierzchołek charakteryzują strome wapienne ściany i eksponowane granie, które sprawiają, że teren jest znacznie trudniejszy niż inne góry na podobnej wysokości.
Szczyt został po raz pierwszy osiągnięty 21 lutego 1913 roku przez zespół szczytowy Trzeciej Ekspedycji Południowonowogwinejskiej: kierownika Alphonsa Franssena Herderschee, geologa Paula François Hubrechta i zoologa Gerarda Martinusa Versteega. Ekspedycja trwała od września 1912 do kwietnia 1913 roku, podążała trasą wcześniejszych holenderskich wypraw i badała gleby, florę i faunę powyżej 2300 metrów. Jej tabor liczył 241 osób, w tym żołnierzy, tragarzy i Dayaków.
Dani mieszkający nad jeziorem Habbema nazywają górę Ettiakup. Nazwa Wilhelminatop czciła holenderską królową Wilhelminę do 1963 roku, gdy Indonezja przemianowała szczyt na cześć przemówienia Trikora Sukarno z grudnia 1961 roku.
Zwykłe podejście prowadzi wzdłuż rzeki Noord, przemianowanej w 1910 roku na rzekę Lorentz, która czyniła ten szczyt dostępniejszym niż inne ośnieżone wierzchołki holenderskiej Nowej Gwinei. Ekspedycje z 1907 i 1909 roku założyły obóz Alkmaar tam, gdzie rzeka przestaje być żeglowna, i stamtąd w 1913 roku wyruszył zespół szczytowy. Na wysokości trzeba liczyć się z zimnymi nocami i nagłymi zmianami pogody.
W 1909 roku czapa lodowa sięgała do 4400 m; w 1921 Paul Hubrecht, wróciwszy na szczyt zdobyty w 1913 roku, zauważył, że w ciągu ośmiu lat znacznie się cofnęła. Do 1962 roku stopniała całkowicie.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 363 współtwórców z całego świata.