Corduroy Road Remains, Pozostałości archeologiczne drogi kolonialnej w Laidley, Australia

Pozostałości Corduroy Road to zakopane szczątki dawnej głównej drogi dla wozów między Ipswich i Drayton, przekształconej ze ścieżki w drogę z bali (corduroy) w latach 1850–1860. Nawierzchnię tworzyły poprzecznie ułożone pnie grey ironbark (Eucalyptus drepanophylla), przykryte piaskiem; dziś leży ona pod 100–200 milimetrami ziemi przy Toowoomba-Ipswich Road w Laidley.

Droga została zbudowana między latami 1850 a 1860 i służyła jako główne połączenie między Ipswich a Drayton dla wózków wełny i zaopatrzenia. Była to kluczowa infrastruktura do transportu towarów w całym regionie w czasach kolonialnych.

Nazwa pochodzi od prążkowanej faktury powstałej z całych lub połówek pni grey ironbark (Eucalyptus drepanophylla) ułożonych poprzecznie na bagnistym gruncie. Metoda była już powszechna w XVIII-wiecznej Europie i w Ameryce postkolonialnej, zanim użyto jej tu w latach 1850–1860, gdy brakowało rąk do pracy i pieniędzy, a w odróżnieniu od dróg z desek nie potrzebowano inżyniera. Geodeta opisał w 1859 r. płaski teren jako „lekko zalany”, a w pobliżu rosły gumowce i ironbarki.

Miejsce ma status chroniony i odwiedzający powinni traktować go ostrożnie, aby pomóc w zachowaniu tego, co pozostaje pod ziemią. Warto poznać lokalne wytyczne przed wizytą, aby zrozumieć to, co widać.

Bale tworzące drogę wykonano z szarego ironbarku (Eucalyptus drepanophylla), a szczątki leżą pod zaledwie 100–200 milimetrami ziemi, co uniemożliwiło ocenę ich stanu i zachowanej długości. W latach 70. XX wieku dawna hrabstwo Laidley zaproponowało zbadanie drogi i odsłonięcie krótkiego odcinka dla zwiedzających, ale nic nie zrobiono.