Old Como railway bridge, Zabytkowy most kolejowy w Como, Australia

Stary most kolejowy Como to jednotorowy stalowy most kratownicowy na rzece Georges między Como i Oatley, zaprojektowany przez Johna Whittona i zbudowany w latach 1883–1885 przez C. and E. Millar. Jego pomost ma teraz asfaltową ścieżkę dla pieszych i rowerzystów, a wodociąg o średnicy 1 220 mm jest podzielony na dwie rury 600 mm na stalowych wspornikach. Nad nim wznoszą się dwa stalowe przęsła łukowe, a wewnętrzne dźwigary osłania siatka.

Zaprojektowany przez Johna Whittona i Departament Kolei, most zbudowali w latach 1883–1885 C. and E. Millar dla pierwotnej linii kolejowej Illawarra. W ciągu pięciu lat jednotorowy most stał się wąskim gardłem, gdy po obu stronach położono drugi tor, a oba tory zbiegały się na moście w tor typu gauntlet. W 1972 roku zastąpił go nowy dwutorowy most betonowy obok, a w 1985 roku pomost przekształcono w ścieżkę rowerową i pieszą.

Przybycie kolei w latach 80. XIX wieku przyciągało jednodniowych wycieczkowiczów z Sydney do hangarów łodziowych, kąpielisk i miejsc połowu w Como oraz do pobliskiego parku narodowego. Od 1985 roku pomost służy jako ścieżka rowerowa i piesza między Como i Oatley, otwarta sto lat po budowie mostu.

Pomost to asfaltowa ścieżka z przerywaną białą linią pośrodku, dostępna od strony Como i Oatley; przebudowa w 1985 r. usunęła infrastrukturę kolejową i drewniane deski obok rurociągu. Siatka druciana biegnie po obu stronach na wysokości poręczy, a wodociągi są na wspornikach poza dźwigarami: trzymaj się utwardzonego pasa środkowego. Stary most stoi obok betonowego mostu kolejowego z 1972 r.

W ciągu pięciu lat od otwarcia jednotorowa przeprawa stała się wąskim gardłem, gdy na obu dojazdach ułożono drugi tor. Oba tory zbiegały się na moście w jeden tor nakładkowy, pozwalając pociągom mijać się bez rozjazdów; była to jedna z niewielu takich instalacji w Nowej Południowej Walii.