Rydal rail underbridges, Mosty kolejowe pod torowiskiem w Rydal, Nowa Południowa Walia, Australia
Mosty kolejowe w Rydal to sześć kamiennych, jednotorowych wiaduktów i mostów normalnotorowej linii głównej zachodniej (1 435 mm) nad Solitary Creek, datowanych na lata 1872–1916. Część z nich jest nadal używana i została poszerzona pod drugi tor; inne porzucono przy zmianie trasy w 1906 r. Najdłuższy, wiadukt nr 6, ma cztery przęsła łukowe.
Te przejazdy budowano stopniowo między 1872 a 1916 rokiem, gdy Nowa Południowa Walia rozbudowywała i dupliciała swoją główną linię kolejową. Rozłożone w czasie daty budowy każdego przejazdu odzwierciedlają różne etapy tego projektu ekspansji.
Cegłę wybrano na nowe mosty i przepusty, ponieważ stal trzeba było importować z Wielkiej Brytanii, a wieloletnia polityka preferowała lokalne materiały dla ograniczenia kosztów. Państwowa cegielnia w Homebush, otwarta w 1912 r., znacznie zwiększyła podaż cegły. W latach 1910–1922 cegła dominowała w budowie mostów kolejowych, aż BHP Newcastle zaspokoiło lokalny popyt na stal konstrukcyjną.
Mosty znajdują się wzdłuż aktywnej linii kolejowej i najlepiej widać je z pociągów pasażerskich, które regularnie obsługują tę trasę. Wizyta oferuje dobre widoki na historyczne techniki konstrukcji bez konieczności specjalnego dostępu.
Wiadukt nr. 6 wyróżnia się czterema łukami, wykazując umiejętności budowlane, które były godne uwagi w Australii na początku XX wieku. Ta pojedyncza struktura wykazuje inżynierskie rzemiosło bardziej niż pozostałe przejazdy.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 063 współtwórców z całego świata.