Zapora Gordon

Gordon Dam to podwójnie zakrzywiona zapora łukowa z betonu na rzece Gordon w Parku Narodowym Southwest w Tasmanii, rozciągająca się na sto dziewięćdziesiąt osiem metrów i wznoszącą się sto czterdzieści metrów nad korytem rzeki. Ściana wygina się płynnie między stromymi ścianami skalnymi, powstrzymując głęboki zbiornik rozciągający się daleko w górę rzeki w dziką przyrodę.

Rząd rozpoczął budowę drogi dojazdowej przez nietkniętą dziką przyrodę na początku lat sześćdziesiątych, aby transportować materiały i sprzęt do odległego miejsca nad rzeką. Prace nad samą ścianą zapory rozpoczęły się kilka lat później i trwały do wczesnych lat siedemdziesiątych, kiedy to podziemna elektrownia została uruchomiona.

Engineers Australia uznaje Zaporę Gordon za Narodowy Zabytek Inżynierii ze względu na jej osiągnięcia techniczne.

Dojazd prowadzi wąską górską drogą przez gęsty las, która może stać się śliska w deszczu i czasami zamykana jest w miesiącach zimowych. Odwiedzający powinni zabrać ciepłe ubrania, ponieważ wiatr w pobliżu krawędzi zapory może być silny, a temperatury na tej wysokości często pozostają chłodne przez cały dzień.

Część ściany zapory jest wykorzystywana do zjazdu na linie, podczas którego śmiałkowie opuszczają się po gładkiej betonowej powierzchni, zawisając nad wodą daleko w dole. Turbiny głęboko pod ziemią są niewidoczne z zewnątrz, a jednak znajdują się dalej pod powierzchnią niż ściana zapory wznosi się nad nią.

Lokalizacja: Tasmania

Założenie: 1964

Wysokość: 140 m

Długość: 198 m

Wykonano z: concrete

Współrzędne GPS: -42.73028,145.97642

Najnowsza aktualizacja: 20 grudnia 2025 o 12:36