Dolomieu Crater, Krater wulkaniczny na Reunionie, Francja

Krater Dolomieu jest głównym kraterem wulkanu Piton de la Fournaise, położonym w kalderze Enclos Fouqué. Od zawalenia w kwietniu 2007 ma około 1000 m długości, 750 m szerokości i 350 m głębokości; jego ściany tworzą czerwonawo-brązowe, szare i jasnobeżowe warstwy, a nad ciemnym dnem unoszą się białe opary. Krawędź opada z około 2620 m przy północnym połączeniu z kraterem Bory do około 2480 m przy punkcie widokowym.

Krater powstał w 1791 roku w wyniku zapadnięcia się Mamelon central podczas erupcji o charakterze eksplozywnym. Alexis Bert, oficer artylerii i mineralog, dokonał pierwszego opisu po wejściu na szczyt pod koniec października 1791 roku. W 1801 roku Jean-Baptiste Bory de Saint-Vincent nazwał go na cześć swojego dawnego nauczyciela w Szkole Górniczej w Paryżu, Déodata Grateta de Dolomieu. 2 kwietnia 2007 roku dno krateru zapadło się o około 300 metrów.

Krater nosi imię Déodata Grateta de Dolomieu, francuskiego geologa i mineraloga specjalizującego się w bazalcie, wykładowcy paryskiej szkoły górniczej. Jean-Baptiste Bory de Saint-Vincent nadał mu tę nazwę w 1801 roku, dowiedziawszy się o śmierci swojego dawnego nauczyciela. Pierwszy opis nowego krateru sporządził Alexis Bert, oficer artylerii i mineralog, który pod koniec października 1791 roku samotnie wszedł na szczyt.

Dostęp odbywa się pieszo przez szlak pieszych, który powinien być rozpoczęty wcześnie rano, aby badać miejsce w dobrej widoczności. Solidne buty i zapasy wody są ważne, ponieważ szlaki przebiegają przez pola czarnej lawy i ziemia jest bardzo gorąca na słońcu.

Ściany krateru wykazują wyraźne warstwy stwardniałych strumieni lawy, które wyróżniają się różnymi zabarwieniami. Ta geologiczna warstwowość opowiada historię setek lat powtarzającej się aktywności wulkanicznej w tej lokalizacji.