Piton de la Fournaise

Piton de la Fournaise to wulkan tarczowy po wschodniej stronie Reunion z kalderą o szerokości 8 kilometrów zwaną Enclos Fouqué, której klify rozciągają się w stronę morza. Ściany krateru pokazują warstwy zastygłego bazaltu i tefrytu, podczas gdy świeże czarne pola lawy leżą wewnątrz między starszymi zastygłymi strumieniami.

Pierwsza udokumentowana erupcja miała miejsce w 1640 roku, a od tego czasu wulkan doświadczył ponad 300 erupcji, przy czym najnowszą aktywność zarejestrowano w sierpniu 2023 roku. Erupcje z 1977 i 2007 roku przekształciły szczyt i stworzyły nowe kratery w kalderze.

Nazwa tłumaczy się z francuskiego jako szczyt pieca, nawiązując do żarzącą się lawę wypływającą z kraterów w aktywnych fazach. Miejscowi czasem nazywają go po prostu le volcan, gdy rozmawiają o bieżącej aktywności lub planują wizyty na szczycie.

Kilka szlaków turystycznych prowadzi do punktów obserwacyjnych wokół wulkanu, choć dostęp staje się ograniczony w okresach zwiększonej aktywności sejsmicznej lub erupcji. Pogoda na szczycie może się szybko zmienić, a gęste chmury mogą zasłonić widoki kaldery w ciągu kilku minut.

Kościół Notre-Dame des Laves pozostał stojący po erupcji z 1977 roku pomimo strumieni lawy, które zniszczyły liczne budynki w wiosce Piton-Sainte-Rose. Strumień lawy rozdzielił się wokół budynku kościoła i spłynął do morza po obu stronach, co członkowie społeczności zinterpretowali jako znak.