Formica Leo, Krater wulkaniczny w Sainte-Rose, Francja
Formica Leo to stożek wulkaniczny w Sainte-Rose złożony z dwóch zachodzących na siebie kraterów na wysokości około 2200 metrów. Ścianki krateru są pokryte czarnymi i czerwonawymi wulkanicznymi otoczakami, tworząc surowy krajobraz.
Według Honoré de Crémonta, ordonatora Bourbonu, Formica Leo powstał podczas wyjątkowej erupcji w 1753 roku, którą miał obserwować łowca niewolników Jean Dugain. Joseph Hubert zbliżył się do stożka po raz pierwszy 28 października 1768 roku, podczas pierwszego udokumentowanego przejścia przez Enclos po zejściu wzdłuż wału Bellecombe. Jean-Baptiste Bory de Saint-Vincent, autor pierwszego znanego opisu naukowego, nazwał go od mrówkolwa, którego nazwa naukowa mogła brzmieć Formica-leo.
Nazwa pochodzi od mrówkolwa, owada, którego naukowa nazwa Formica-leo zainspirowała Jeana-Baptiste’a Bory’ego de Saint-Vincent, gdy nazwał stożek po sporządzeniu jego pierwszego znanego opisu naukowego. Według Honoré de Crémonta stożek powstał w 1753 roku na oczach łowcy niewolników Jeana Dugaina, lecz po raz pierwszy zbliżono się do niego 28 października 1768 roku, gdy Joseph Hubert dokonał pierwszego udokumentowanego przejścia przez Enclos.
Miejsce jest dostępne szlakiem turystycznym o długości około 3 kilometrów, który zajmuje około godzinę i pokonuje około 200 metrów wysokości. Solidne buty i dużo wody są niezbędne, ponieważ teren jest wulkaniczny i wyeksponowany.
Dwa lejki na szczycie różnią się: zachodni, prawie kolisty, ma około pięciu metrów głębokości, a drugi, o średnicy około pięćdziesięciu metrów i mniej regularny, sięga piętnastu metrów. Wewnętrzne zbocza nachylone są pod kątem około trzydziestu stopni, a komin wulkaniczny na dnie jest całkowicie zatkany.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 359 współtwórców z całego świata.