Twyfelfontein, Petroglify naskalne w regionie Kunene, Namibia

Twyfelfontein to dolina czerwonobrązowych płyt piaskowca pokrytych ciemnym lakierem pustynnym, w których wyryto ponad 2500 postaci, odsłaniając jaśniejszą skałę pod spodem. Ryty przedstawiają nosorożce, słonie, żyrafy, strusie i postacie ludzkie, w tym lwa z długim, załamanym ogonem zakończonym sześciopalcowym odciskiem łapy. Czternaście mniejszych stanowisk, po raz pierwszy zmapowanych przez Ernsta Rudolfa Scherza, grupuje te dzieła.

Łowcy-zbieracze kultury Wilton wykonali większość rytów, a pasterze Khoikhoi, którzy przybyli około 2000–2500 lat temu, dodali odrębną sztukę naskalną. Geodeta Reinhard Maack zgłosił ryty w 1921 roku. Ernst Rudolph Scherz opisał ponad 2500 rytów na 212 płytach piaskowca w 1950 roku, a UNESCO wpisało to miejsce na listę w 2007 roku.

Rzeźby ujawniają, jak starożytni łowcy i zbieracze widzieli swój świat, z zwierzętami takimi jak słonie i antylopy pojawiającymi się wielokrotnie w ich sztuce. Te powtarzające się obrazy pokazują, że zwierzęta miały głębokie znaczenie w ich codziennym życiu i wierzeniach.

Grawerowane płyty leżą w dolinie dostępnej drogą dystryktową D3214, 20 km na południe od C39 między Sesfontein i Khorixas. Centrum dla zwiedzających i lodge działają jako wspólne przedsięwzięcie z konserwancją Twyfelfontein-Uibasen, a lodge obsługuje żwirowy pas startowy. Opady pozostają poniżej 150 mm rocznie; w lipcu temperatury wynoszą 10–28 °C, w listopadzie 21–35 °C.

Ryt z foką znajduje się prawie 100 km od Atlantyku i jest jedynym morskim zwierzęciem wśród rycin. Źródło niemieckie wymienia też nosorożca, dziś w tym rejonie niemal wytępionego, oraz Tańczącego Kudu, jedną z najlepiej znanych płyt. Wiele zwierząt pokazano wraz z tropami.