Biała Dama, Stanowisko sztuki naskalnej w Brandbergu, Namibia
Biała Dama to malarstwo naskalne schronione w Schronisku Maacka na Górze Brandberg, przedstawiające ludzi obok antylop i innych zwierząt. Dzieło sztuki rozciąga się na kilka metrów i wykorzystuje naturalne pigmenty takie jak biel, czerwień i brąz, które zostały starannie nałożone na kamień.
Białą Damę udokumentował w 1917 roku niemiecki geolog Reinhard Maack, który skopiował panel i opisał główną postać jako wojownika. W 1929 roku Henri Breuil zobaczył te kopie w Kapsztadzie i twierdził, że malowidło ma śródziemnomorskie pochodzenie w stylu Knossos, stąd nazwa biała dama; na miejsce dotarł dopiero w 1945 roku. Dziś uznaje się je za malowidło San liczące co najmniej 2000 lat.
Nazwa „Biała Dama” została ukuta przez francuskiego prehistoryka Henriego Breuila, który dopatrzył się w postaci greckiego profilu. Dziś malowidło uznaje się za męskiego szamana lub wojownika, z ekwipunkiem łowieckim i słabo widocznym penisem. Stanowisko znajduje się w schronisku Maack, nazwanym od odkrywcy Reinharda Maacka (1917).
Wizyta wymaga 45-minutowego spaceru przez wąski kanion z lokalnym przewodnikiem znającym trasę. Solidne buty turystyczne i woda są pomocne, ponieważ ścieżka przebiega przez skalisty teren.
Postać długo odczytywano jako kobiecą z powodu naczynia lub lotosu w dłoniach; dziś te przedmioty uznaje się za ekwipunek łowiecki, a wyblakły, lecz widoczny penis wskazuje raczej na mężczyznę — wojownika lub szamana. Nazwa „Biała Dama” pozostała.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 435 współtwórców z całego świata.