Pueblo Antiguo de Huaquis, Stanowisko archeologiczne w dystrykcie Miraflores, prowincja Yauyos, Peru

Pueblo Antiguo de Huaquis to stanowisko archeologiczne na wysokości 3750 m n.p.m. na Cerro Huamanchurco, 2,8 km od placu w Miraflores. Jego 7-hektarowy zespół obejmuje nieregularny plac, kolonialny kościół z wolnostojącą dzwonnicą, trzyskrzydłowy budynek szkoły, szpital, więzienie oraz 98-metrową schodkową ulicę północ-południe przecinającą 371-metrową brukowaną ulicę wschód-zachód. Domy z nieociosanego kamienia na zaprawie glinianej stoją na tarasach na zboczu o nachyleniu prawie 40 stopni.

Yauyos zbudowali i zamieszkiwali Huaquis między X a XIV wiekiem. Pod koniec XV wieku miejscowość została anektowana przez Tahuantinsuyo. W czasach wicekrólestwa stała się redukcją indiańską w obrębie repartimiento Laraos w corregimiento Yauyos i otrzymała nazwę San Agustín de Guaquis. Pozostawała zamieszkana przez stulecie po uzyskaniu niepodległości, aż ludność przeniosła się do nowego Miraflores, a w 1919 roku miejsce opustoszało.

Nazwa miejsca zmieniła się pod panowaniem hiszpańskim: wieś ochrzczono San Agustín de Guaquis, gdy w okresie wicekrólestwa stała się reducción de indios. Kolonialny kościół z wolnostojącą dzwonnicą i trzema dzwonami stał na południe od nieregularnego placu; dzwony wzywały na mszę i zebrania.

Wędrówka z placu w Miraflores do wejścia na teren stanowiska to 4 km i około 60 minut, do 3750 m n.p.m. na Cerro Huamanchurco. W środku brukowana ulica wschód-zachód ma 371 m długości, a ulica północ-południe wznosi się na 98 m po ciągu stopni. Domy stoją na tarasach połączonych przejściami na zboczu o nachyleniu prawie 40 stopni.

Obszar rolniczy El Gran Maizal obejmuje 40–50 hektarów tarasów obok siedmiohektarowej osady. Nazwa nawiązuje do kukurydzy, ale na tarasach uprawiano też ziemniaki, mashuę i oca, suszone na dziedzińcach i przechowywane w pomieszczeniach drugiego poziomu.