Pariacaca, Święta góra w Andach Środkowych, Peru

Pariacaca to góra na granicy Junín i Lima w Andach Centralnych, z ostrym szczytem blisko środka i nieco niższym zaokrąglonym wierzchołkiem po prawej. Górna połowa to śnieg i lód poprzecinane ciemnymi ścianami skalnymi, w tym trójkątnym występem tuż na lewo od najwyższego punktu; poniżej leżą szare i brązowe skały oraz piargi z głębokimi żlebami.

Pariacaca było jednym z najważniejszych bóstw Tahuantinsuyo, a jego sanktuarium łączyła z Pachacámac i Cuzco inkaska droga ceremonialna, część Qhapaq Ñan. Carta Annua z 1609 i 1611 roku opisuje miejsca kultu w sanktuarium: dużą jaskinię Cuchimachay, miejsce ofiar i trzy małe kamienie. Droga była używana także w czasach kolonialnych.

W andyjskim światopoglądzie Pariacaca była jednym z najważniejszych bóstw Tahuantinsuyu; pielgrzymi szli drogą inkaską od sanktuarium Pachacámac pod Limą do jej adoratorium. Rękopis z Huarochirí opisuje czyny bogów i herosów tego sakralnego obszaru. List roczny z 1609 roku wymienia dużą jaskinię Cuchimachay, miejsce ofiar i trzy małe kamienie.

Ekspedycje wspinaczkowe wymagają gruntownego przygotowania i doświadczenia na dużych wysokościach ze względu na trudne warunki. Najlepszy sezon wspinaczki to okres między kwietnia a październikiem, gdy pogoda jest bardziej stabilna.

Nazwa w języku keczua może pochodzić od parya (czerwonawy, miedź) i qaqa (skała), a alternatywna nazwa Tullujuto znaczy prawdopodobnie „stos kości”. Kanadyjczyk Nicholas Royer zaginął w tych górach w 2004 roku.