Estadio de Carabineros, Stadion sportowy w Santiago, Chile

Estadio de Carabineros był kompleksem sportowym w centrum Santiago, zbudowanym na dawnym dnie rzeki Mapocho w pobliżu avenida Cumming. Zaprojektowany przez architekta Luciano Kulczewskiego, obejmował boiska do piłki nożnej i wyścigów, korty tenisowe i boiska do koszykówki, kasyno, teatr plenerowy oraz basen o wymiarach 50 na 25 metrów i głębokości około 2 metrów. Główne wejście miało wielką bramę z płaskorzeźbą symbolizującą lekkoatletykę.

Kompleks sportowy otwarto 22 września 1923 pod kierownictwem Santiago Police Prefect Julio Bustamante i komisji starszych funkcjonariuszy policji. Miejsce działało aż do zamknięcia w czerwcu 1945.

Na boisku piłkarskim grała policyjna drużyna Club Atlético Brigada Central, ale rozgrywały tam mecze także inne kluby stolicy. W 1927 roku obiekt przyjął nazwę Carabineros de Chile po utworzeniu tej instytucji, a na inauguracji w 1923 roku prezydent Arturo Alessandri wziął udział w uroczystości sportowej i towarzyskiej.

Obiekt leżał za dawnym parkiem Centenario, przy avenida Cumming i torach Ferrocarril de Circunvalación, na terenie będącym niegdyś korytem rzeki Mapocho. Został rozebrany w 1947 roku, więc po stadionie nic nie zostało; szukaj układu ulic, nie ruin.

4 marca 1944 r. po raz pierwszy zapalono oświetlenie stadionu, podczas podwójnej kolejki Campeonato de Apertura; projekt instalacji wykonał Óscar de la Cruz. Obiekt otwarto dwie dekady wcześniej, w 1923 r., jako Stadium Policial de Santiago.