Iglesia de San Antonio de Padua, Kościół neobarokowy w Barrio Brasil, Santiago, Chile

Iglesia de San Antonio de Padua to kościół w stylu neobarokowym wyróżniający się trzema nawami oddzielonymi kolumnami korynckimi i zbudowany na fundamentach kamiennych ze ścianami z cegły. Dach zbudowany z drewna dębu i cyprysów tworzy solidne sklepienie nad wnętrzem.

Budowa tego kościoła miała miejsce w latach 1853-1861 pod kierownictwem architekta Eusebio Chelliego pracującego dla zakonu kapucynów. Budynek powstał w okresie, gdy Santiago rozbudowywało swoją infrastrukturę religijną dla różnych wspólnot zakonnych.

Kościół nazywany jest także Iglesia de los Capuchinos, od kapucynów, którzy przybyli do Chile w 1848 roku i osiedlili się na ziemi podarowanej przez Vicente Larraína Espinosę i Valentína Fernándeza Beltrána. Malowidła sufitowe Juana Mochi przedstawiają tematy związane z zakonem kapucynów, a w nawach bocznych znajdują się ołtarze dewocyjne i konfesjonały.

Kościół stoi przy Calle Catedral nr 2345, w Barrio Yungay, a nie w Barrio Brasil. Główne wejście od Calle Catedral wieńczy trójkątny fronton ujęty pilastrami; w nawach bocznych znajdują się ołtarze dewocyjne i konfesjonały. Warto spojrzeć w górę na sufit, gdzie są malowidła ścienne Juana Mochiego.

Główny ołtarz zawiera rzeźbę replikującą dzieło hiszpańskiego malarza z XVII wieku Bartolomé Esteban Murillo. Ta reprodukcja uchwycuje głęboko osobisty moment religijny w formie rzeźbiarskiej.