Estadio Nacional Julio Martinez Pradamos, Stadion piłkarski w Santiago, Chile.

Estadio Nacional Julio Martínez Prádanos to państwowy obiekt w dzielnicy Ñuñoa w Santiago, zarządzany przez Instituto Nacional de Deportes. Został otwarty 3 grudnia 1938 roku i mieści 50 000 widzów. Club Universidad de Chile rozgrywa tu mecze domowe i płaci IND czynsz za każdy mecz.

Stadion otwarto w 1938 roku i stał się centralnym elementem sportowego dziedzictwa Chile. Był gospodarzem finału Mistrzostw Świata FIFA w 1962 roku, ugruntowując swoją pozycję jako ważne miejsce dla dużych krajowych imprez sportowych.

Universidad de Chile rozgrywa tu mecze domowe, wynajmując państwowy obiekt od Instituto Nacional de Deportes, który pobiera od 8 do 14 milionów pesos za mecz w zależności od frekwencji. Gdy stadion jest niedostępny, klub korzystał z Estadio Santa Laura w Independencia, należącego do Unión Española, oraz z Estadio Francisco Sánchez Rumoroso w Coquimbo.

Universidad de Chile rozgrywa mecze domowe na Estadio Nacional w Ñuñoa, należącym do państwa i zarządzanym przez Instituto Nacional de Deportes. Obiekt mieści 50 000 widzów. Jako stadion zastępczy klub wykorzystywał Estadio Santa Laura w Independencia, a jako trzecią opcję Estadio Francisco Sánchez Rumoroso w Coquimbo.

Oficjalna nazwa stadionu upamiętnia Julio Martíneza Prádanosa, chilijskiego dziennikarza sportowego, od którego pochodzi nazwa obiektu. Teren należy do państwa chilijskiego i jest zarządzany przez Instituto Nacional de Deportes, który wynajmuje go klubom na poszczególne mecze. Universidad de Chile nigdy nie miała własnego stadionu: pierwszy projekt pochodzi ze stycznia 1937 roku, gdy rektor Juvenal Hernández Jaque zatwierdził środki na obiekt na 1000 miejsc przy dawnej calle Las Palmeras w Quinta Normal, ale nie doszedł on do skutku.