Asilo de las Hermanitas de los Pobres de Santiago, Historyczny dom opieki w Santiago, Chile.

Asilo de las Hermanitas de los Pobres de Santiago zajmuje narożną działkę przy ulicach Carmen i Ventura Lavalle; ma plan w kształcie litery H, którego centralna kaplica oddziela strefy dla mężczyzn i kobiet. Widoczna cegła obramowuje drzwi i okna łukami różnych typów, a w stropach międzykondygnacyjnych użyto żelbetu. Fasada od ulicy Carmen jest cofnięta za ogród palmowy, a po stronie wschodniej znajduje się większy ogród wypoczynkowy.

Zgromadzenie Sióstr Ubogich, założone przez Juanę Jugan w 1839 roku w Saint-Servan we Francji, osiedliło się w Chile dzięki Juanie Ross de Edwards i arcybiskupowi Mariano Casanovie. Rosario Fernández Concha podarowała działkę i zleciła francuskiemu architektowi Eugène'owi Joannonowi Crozierowi budowę przytułku w 1898 roku. Po trzęsieniu ziemi w 2010 roku, które spowodowało poważne zniszczenia i wymusiło ewakuację, wniosek sióstr o rozbiórkę został odrzucony w czerwcu 2011 roku; budynek uznano za Pomnik Narodowy w 2012 roku i nabyty przez gminę Santiago w 2017 roku.

Budynek powstał dzięki darowiznom bogatej rodziny i pokazuje zaangażowanie Kościoła katolickiego w opiekę nad starszymi ludźmi. Dziś jest używany przez społeczność i odzwierciedla pracę społeczną, którą instytucje religijne prowadziły w mieście.

Budynek znajduje się na rogu ulic Carmen i Ventura Lavalle, co ułatwia jego zlokalizowanie. Odwiedzający powinni wiedzieć, że kompleks mieści usługi publiczne, a części ogrodów są dostępne dla publiczności.

Po trzęsieniu ziemi w 2010 roku zakonnice chciały rozebrać budynek i postawić nowy, ale Wydział Robót Publicznych gminy Santiago odmówił pozwolenia w czerwcu 2011 roku. Mieszkańców przeniesiono do domów zgromadzenia przy Avenida San Pablo i w Viña del Mar.