Barrio París-Londres, Dzielnica mieszkalna w stylu europejskim w centrum Santiago, Chile

Barrio París-Londres to europejsko inspirowana dzielnica mieszkalna w centrum Santiago z krętymi brukowanymi ulicami, budynkami neoklasycznymi i żeliwnym oświetleniem ulicznym. Architektura dzielnicy tworzy połączone przejścia dla pieszych i małe place, które definiują jej intymny i człowieczą skalę.

Teren należał do franciszkanów z kościoła San Francisco, którzy wystawili te centralne działki na sprzedaż z powodu problemów finansowych Kościoła na początku XX wieku. W latach dwudziestych władze kupiły część gruntów i zleciły projekt oraz budowę europejskim architektom. Dzielnicę zrealizował w 1923 roku Ernesto Holzmann ojciec i syn, na dawnym sadzie kościoła, za San Francisco.

Dwie wewnętrzne ulice noszą nazwy París i Londres, od europejskich stolic, których architektura zainspirowała dzielnicę. Mieszczą się tu siedziby kilku chilijskich partii: Partii Radykalnej na rogu París i Londres, Partii Socjalistycznej przy París 873 oraz Partii Liberalnej i PPD przy Londres 43. Instituto O'Higginiano zajmuje Londres 40, a Chilijski Instytut Badań Genealogicznych z biblioteką genealogii chilijskiej — Londres 65.

Dzielnicę ograniczają Alameda od północy, calle San Francisco od wschodu, Alonso Ovalle od południa i Serrano od zachodu; zewnętrzne ulice są proste, a wewnętrzne, París i Londres, kręte. Budynki nie przekraczają pięciu kondygnacji, a wewnętrzne ulice wyłożono otoczakami, więc zwiedza się je pieszo. Handel jest rzadki: większość budynków to miejsca pracy, mieszkania i hostele.

Teren należał do franciszkanów z kościoła San Francisco, którzy sprzedali go na początku XX wieku z powodu problemów finansowych. Władze nabyły część działek w latach dwudziestych XX wieku i zleciły europejskim architektom zaprojektowanie budynków. Wewnętrzne ulice są kręte, natomiast zewnętrzne, takie jak San Francisco, Serrano i Padre Alonso de Ovalle, są proste.