Iglesia de San Isidro Labrador, Kościół katolicki w Santiago, Chile

Iglesia de San Isidro Labrador to kościół katolicki rzymski w Santiago o planie prostokątnym określonym przez dwie wysokie kolumny na froncie. Neoklasyczne trójkątne fronton zamykają trzy wejścia, a centralne okrągłe okno filtruje światło do wnętrza.

Parafia została założona 15 maja 1686 roku przez biskupa Diego de Umanzoro i początkowo zbudowana z adobe wśród pól i zagród. W 1754 roku markiz de Casa Real, Francisco García Huidobro, kazał ją rozebrać i wzniósł kościół z wapna i cegły na kamiennych fundamentach. Trzeci kościół powstał 100 m na południe w latach 1842–1848 pod kierunkiem księdza Blasa de los Reyes, a czwarty, według projektu Ignacego Cremonesiego, ukończono w 1903 roku. Po trzęsieniu ziemi w 1906 roku Ricardo Echeverría dodał kopułę nad ołtarzem głównym, która zawaliła się 2 grudnia 1921 roku.

Parafia nosi imię świętego Izydora Oracza, madryckiego robotnika rolnego urodzonego około 1081 roku i kanonizowanego w 1622 roku. Przypisuje mu się rozsypywanie garści ziarna poza polami, aby ptaki miały pokarm. Kościół nadal prowadzi pracę duszpasterską i ewangelizacyjną w tej dzielnicy, a jego święto przypada 15 maja.

Kościół znajduje się na rogu ulic San Isidro i Santa Victoria w gminie Santiago. Odbywają się tam regularnie nabożeństwa, dlatego warto przed wizytą sprawdzić godziny otwarcia.

Sufit wnętrza ma pięć małych kopuł z obniżonymi łukami zaprojektowanymi zgodnie z rzymskimi zasadami strukturalnymi, aby zmniejszyć ciężar na ścianach. To podejście inżynierskie ze starożytności zostało zachowane, gdy budynek został przebudowany na początku dwudziestego wieku.