Volcán Planchón, Stratowulkan w regionie Maule, Chile

Volcán Planchón to stratowulkan na granicy chilijsko-argentyńskiej, w południowej części regionu Maule. Ma strome zbocza z lawy i wyraźny stożek wulkaniczny, położony w pobliżu przełęczy Pehuenche.

Grupa Planchón-Azufre-Peteroa powstała w plejstocenie. Odnotowane erupcje w grupie przypadają na lata 1660–1998, większość z kraterów w obniżeniu między szczytami Planchón i Peteroa, bliżej Planchón; największa, 3 grudnia 1762 r., osiągnęła VEI 4 i wywołała lahary. 7 listopada 2018 r. około 10:20 nastąpiła eksplozja freatyczna. W 1817 r. u podnóża północnego zbocza przeszedł drugi oddział Armii Andów pod dowództwem Ramóna Freire.

Wulkan użycza nazwy przełęczy Paso del Planchón, andyjskiemu przejściu, którym w 1817 roku przeszła druga kolumna Armii Andów pod dowództwem Ramóna Freire'a, wysłana, by zająć Talcę i współdziałać z miejscowymi oddziałami partyzanckimi. W pobliżu, w Lagunas de Teno, ma źródła río Teno.

Wulkan leży na granicy Chile i Argentyny: po stronie chilijskiej w regionie Maule (prowincja Curicó, gmina Romeral), po stronie argentyńskiej w prowincji Mendoza (departament Malargüe). Góruje nad przełęczą Paso del Planchón i jeziorami Lagunas de Teno, źródłem rzeki Teno. Dostęp prowadzi przez wysokogórski teren Andów, a strefa szczytowa jest wspólna z sąsiednimi wulkanami Peteroa i Azufre.

Około 7000 lat temu zachodnia flanka wulkanu osunęła się i wysłała ogromny potok gruzu daleko w dół doliny rzeki Teno. Osad pozostawiony przez to zdarzenie jest nadal widoczny w dolinie i wpływa na dzisiejszy bieg rzeki.